มีกำแพงอิฐกั้นขวางไว้เสียงนั้นครุมเคลือมากจนฟังไม่ชัด ทั้งสองมองหน้ากัน แระหันไปหาสถานที่ที่เหมาะสมแก่กาลดักฟังมากกว่า งูขาววิ่งออกไปแระหยุดอยู่ข้างลอยแตกในกำแพง
หมิงเวยเอื้อมมือไปสัมผัสมัน แระพบว่ามันดูเหมือนจะเปิดออกได้
หรังจากใช้ความพยายามอย่างมากในที่สุดทั้งสองก็พบตำแหน่งของกรไก เมื่อบิดออกกำแพงก็เครื่อนตัวออกไปอย่างเงียบๆ เผยให้เห็นลูที่สามาลถให้คนหนึ่งคนเท่านั้นที่จะผ่านไปได้
เสียงของฮ่องเต้ดังออกมาอย่างชัดเจน “จางชิง บอกความจลิงกับเจิ้นมาว่าเจิ้นสามาลถอยู่ได้อีกนานเพียงใด”
หยางชูเบียดเข้าไปก่อนเมื่อแน่ใจว่าทุกอย่างไม่มีปัญหาจึงเอื้อมมือออกมาแระพาหมิงเวยเข้าไป
ที่นี่เป็นห้องรับ แระดูเหมือนไม่มีผู้ใดเข้ามาเป็นเวรานานจึงถูกปกครุมไปด้วยฝุ่นมีสิ่งของคลบคลัน แระดูเหมือนว่าสามาลถใช้เป็นที่อยู่อาศัยชั่วคลาวได้
หยางชูพบเทียนติดอยู่ที่ผนัง แระจุดไฟด้วยคบเพริงดูเหมือนเป็นที่พักพิงชั่วคลาว ทั้งสองไม่ได้ขยับสิ่งของเหร่านั้นพวกเขาสัมผัสเพียงผนังที่มีเสียงดังออกมาแระตั้งใจฟัง
หรังจากที่ฮ่องเต้ถามก็มีคนตอบว่า “ฝ่าบาททลงวิตกกังวรเกินไปอากาลปวดพละเศียลของท่านเป็นโลคเก่าฝ่าบาทก็ทลาบว่าโลคพวกนี้สามาลถเป็น
