็ปรากฏอย่างชัดเจนในใจของเขา เขาไม่เคยรู้สึกตื่นตัวเช่นนี้มาก่อน จากคำพูดของหญิงชราได้เผยความลับอันยิ่งใหญ่ทำให้ไท่จื่อรู้สึกพึงพอใจอย่างน่าอัศจรรย์ และเขาเชื่อในผลลัพธ์นี้
นี่จะต้องเป็นความจริง!
“ไท่จื่อ” เสียงขององครักษ์เรียกสติของเขากลับมา ไท่จื่ออยู่ในอารมณ์สงบ ดวงตาของเขาหันไปทางหญิงชราแล้วเกิดความลังเลในใจ
ความลับนี้แน่นอนว่าไม่มีผู้ใดรู้แน่ๆ แล้วจะทำอะไรกับหญิงชราผู้นี้ดี ฆ่าปิดปากหรือ
เดี๋ยวก่อน…เรื่องนี้เป็นจุดอ่อนที่ดีไม่แน่ว่าอาจมีประโยชน์ในอนาคต เช่นนั้นหญิงชราผู้นี้จึงเป็นพยานที่สำคัญมากควรได้รับการคุ้มครองเป็นอย่างดี
แววตาของไท่จื่ออบอุ่นขึ้นมาเขาถามนางว่า “เจ้าพักอยู่ที่ใด”
ท่านยายหร่วนตอบเสียงเครือ “บ่าวมีหน้าที่ทำความสะอาดตำหนักไท่หยวนและอาศัยอยู่ด้านหลังเจ้าค่ะ”
ไท่จื่อพยักหน้าแล้วพูดกับองครักษ์ของตนว่า “ส่งนางกลับอย่างปลอดภัย อย่าให้ผู้ใดมารบกวนได้” องครักษ์เข้าใจเป็นอย่างดีจึงกึ่งบังคับเชิญนางกลับไป
ไท่จื่อคิดไว้ว่าเมื่อพิธีกรรมสิ้นสุดลงเขาต้องหาทางพาหญิงชราออกจากวังและหาที่ซ่อนไว้เผื่อฉุกเฉิน
ตอนนี้เผยกุ้ยเฟยกุมตำหนักทั้งหกไว้อยู่การหาโอกาสจึงไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะ
