หมิงเวยเบาๆ อย่างหวังดีเพื่อบอกไม่ให้นางต่อกรกับฮ่องเต้
แต่หมิงเวยไม่ได้รับน้ำใจนั้นไว้นางเอ่ยปากพูดว่า “ก่อนหน้านี้หม่อมฉันจับได้ป้ายอันดับแรก จากนั้นก็จับได้ป้ายหงส์ล้วนเป็นโชคดีของตนเอง ไม่มีเหตุผลให้ผู้อื่นใส่ร้ายซึ่งหม่อมฉันไม่ยินยอม ฝ่าบาทได้โปรดตรวจสอบอย่างละเอียดถี่ถ้วนวันนี้หม่อมฉันยืนอยู่ที่นี่ไม่มีการโกงอย่างแน่นอนเพคะ!”
ฮ่องเต้หรี่ตาและพูดอย่างช้าๆ “อ้อ ตรวจสอบอย่างละเอียดจะให้เริ่มจากการจับในรอบแรกเลยใช่หรือไม่”
“เพคะ” หมิงเวยตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “เริ่มตั้งแต่การจับป้ายอันดับในรอบแรกเพคะ”
เดิมทีฮ่องเต้สงสัยว่านางใช้กลอุบายตั้งแต่รอบแรก แต่เมื่อเห็นท่าทีที่มุ่งมั่นของนางเขาก็ลังเล
การจับป้ายหงส์เมื่อครู่ถือว่าแล้วไปคุณหนูสามตระกูลเหวินโง่มอบป้ายหงส์ให้นางเองกับมือ แต่หากรอบแรกนางไม่ใช้กลอุบายแล้วนางจะเอาโชคดีมาจากไหนกัน ท่านราชครูก็บอกเองว่านางมีดวงชะตาที่ไร้โชค
ในขณะที่ฮ่องเต้กำลังคิด ทางด้านเสวียนเฟยก็ได้พลิกป้ายอันดับหนึ่งที่ตรวจสอบตอนเข้าห้องโถงก็มีสีหน้าตกใจ จากนั้นก็ก้าวไปข้างหน้ายกชายเสื้อแล้วคุกเข่าลง
“ท่านราชครู” ฮ่องเต้มีสีหน้างุนงง
ราชครูไม่ใช่คนธรรมดาเมื่ออยู
