่ต่อหน้าพระพักตร์จึงทำความเคารพตามลำดับผู้อาวุโส ยิ่งไปกว่านั้นราชวงศ์นี้ไม่เข้มงวดเรื่องมารยาท มีแต่งานใหญ่เท่านั้นที่จะคุกเข่าลง แต่ปกติต่อหน้าพระพักตร์ขุนนางไม่จำเป็นต้องคุกเข่า
จู่ๆ เสวียนเฟยทำความเคารพอย่างเข้มงวดเช่นนี้หรือจะเป็นเรื่องใหญ่
“กระหม่อมขอประทานอภัย ในฐานะที่กระหม่อมเป็นราชครู และมีหน้าที่ดูแลเสวียนตูกวัน แม้แต่เรื่องเล็กน้อยก็ยังดูแลได้ไม่ดีขอฝ่าบาทโปรดลงโทษกระหม่อมด้วย”
ฮ่องเต้มองถาดในมือของนักพรตที่เฝ้าห้องโถงผ่านฉากกั้นแล้วถาม “มีปัญหาอะไร”
เสวียนเฟยส่งสัญญาณให้นักพรตส่งถาดในมือไปให้ขันทีซึ่งเขาก็นำไปส่งให้ฮ่องเต้ ฮ่องเต้มองป้ายสิบกว่าอันบนถาดซึ่งเป็นป้ายอันดับหนึ่งที่เหล่าคุณหนูจับได้ก่อนหน้านี้
“ฝ่าบาททรงทอดพระเนตรที่ส่วนท้ายของป้ายทั้งสิบสามอันนี้” ฮ่องเต้เลื่อนสายตาลงมาแล้วเขาก็ต้องชะงัก
“ป้ายทั้งหมดในเสวียนตูกวันจะมีลักษณะเหมือนกัน ก่อนทำการจับป้ายกระหม่อมได้แต้มสีชาดที่ส่วนท้ายของป้ายอันดับหนึ่งทุกอันเผื่อไว้ แต่มีหนึ่งอันที่ไม่มีแต้มสีชาด” ว่านต้าเป่าพลิกป้ายทั้งสิบสามอันปรากฏว่ามีสิบสองอันที่มีแต้มสีชาดมีหนึ่งอันที่ไม่มี
เสียงของเสวียนเฟยแฝงไปด้วยความเย็นชา “ภายในเ