จ
โป๋วหลิงโหวฮูหยินคิดว่ายังมีหลานสาวอีกสองสามคนในครอบครัวของนางที่ยังไม่ออกเรือนลองดูสักหน่อยก็ได้ นางหลู่คิดว่ามีญาติสตรีคนไหนที่มีอายุเหมาะสมบ้าง
ตอนแรกคิดจะยกลูกพี่ลูกน้องจากตระกูลตนเองให้น้องสาม ผู้ใดจะรู้ว่าจะถูกลดขั้นแล้วไล่ออกจากเมืองหลวง ผ่านมาสามปีนางก็ออกเรือนไปแล้ว แต่ก็ยังมีน้องสาวจากตระกูลอีกสองคนที่เจริญวัยแล้ว
ตอนแรกเขาเป็นคุณชายสามแห่งจวนโป๋วหลิงโหวก็ถือว่าดูดี แต่ครั้งนี้ก็ดี ไม่สนว่าจะเป็นอ๋องจากไหน แต่หากได้แต่งงานก็ได้เป็นหวางเฟย!
นางหลู่ยิ่งคิดยิ่งพอใจแทบอยากจะกลับจวนตระกูลตนเองไม่ไหว บทสนทนานี้ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ตระกูลพวกเขาเท่านั้น พวกตระกูลชนชั้นสูงไปจนถึงพวกชนชั้นกลางก็รู้สึกสนใจ
ในสถานการณ์ปกติพวกเขาไม่อยากคบค้าสมาคมกับหยางชู แต่นี่เป็นการหาตำแหน่งพระชายาเอก ต่อให้ตระกูลสูงศักดิ์เพียงใดก็มีสตรีที่ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี ออกเรือนตระกูลต่ำกว่าก็น่าเสียดาย แต่ออกเรือนกับตระกูลสูงกว่าก็ยาก สู้ไปคัดเลือกหวางเฟยจะดีกว่าหรือไม่ แม้สถานะของหยางชูจะน่าอึดอัด แต่ถ้าเปลี่ยนเป็นซิ่นอ๋องหรืออันอ๋องแม้แต่โอกาสก็ไม่มี
อืม เช่นนี้ก็แล้วกัน!
ดังนั้นเพียงไม่กี่วันหลังจากที่ฮ่องเต้
