ประกาศออกไปก็เกิดกระแสขึ้นในเมืองหลวง หาไม่ใช่เพราะปกติเสวียนตูกวันจะไม่เปิดประตูเหล่าคุณหนูคงเข้าไปยึดอาณาเขตเพื่อฝึกมือก่อนแล้ว
เมื่อตระกูลจี้ได้ยินเรื่องนี้จี้ฮูหยินก็โกรธขึ้นมา “อะไรนะ มีป้ายเยอะเพียงนั้นจะไปโชคดีจับได้ได้อย่างไร นี่ไม่ใช่วิธีป้องกันไม่ให้เสี่ยวชีของพวกเราจับได้หรอกหรือ”
“ท่านแม่!” จี้หลิงร้องเตือน “นี่เป็นราชโองการนะขอรับ”
จี้ฮูหยินลดเสียงลง แต่ก็ยังมีอาการไม่พอใจ “ต่อหน้าผู้คนมากมายหากเสี่ยวชีจับป้ายหงส์ไม่ได้จะไม่ถูกผู้อื่นวิพากษ์วิจารณ์หรือ”
“ก็ถูกวิจารณ์มานานแล้วนะเจ้าคะ” สะใภ้ใหญ่พูด “ท่านแม่ ท่านอย่ากังวลเกินไปเลยถึงตอนนี้ไม่เพียงแค่น้องหญิงได้ยินมาว่าคุณหนูในห้องหอส่วนใหญ่ในเมืองหลวง พอได้ยินข่าวก็ออกปฏิบัติการทันทีคนเยอะมากเลยเจ้าค่ะ!”
“พวกนางไม่สนชื่อเสียงของคนผู้นั้นต่อให้จับไม่ได้ก็ไม่น่าอาย”
สะใภ้ใหญ่ยิ้ม “ข้าเห็นน้องหญิงดูมั่นอกมั่นใจไม่น่าอายหรอกเจ้าค่ะ”
จี้หลิงเห็นด้วย “น้องหญิงไม่พูดอะไรคงไม่มีปัญหาพวกเราทำได้แค่รอ”
สองสามีภรรยามั่นใจในตัวของหมิงเวย แต่จี้ฮูหยินกังวลใจจนกินไม่ได้นอนไม่หลับมาหลายวัน
ฟู่จินได้ยินข่าวนี้ก็หัวเราะเสียงดัง “คนผู้นั้นหมกมุ่นกั
