อ่อนโยนมาก
จงซู่เรียกกำลังใจ และพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำว่า “สงครามครั้งนี้ยากลำบากนัก ข้าจะมอบความดีความชอบให้ผู้ใต้บังคับบัญชาของข้าซึ่งตามความเห็นของข้าแล้วการโจมตีศัตรูในวันนี้คุณชายสามตระกูลหยางจะได้ความดีความชอบเป็นอันดับแรก หากไม่ใช่เพราะเขาและนักรบเกราะเหล็กแบ่งกองกำลังออกเป็นสองทาง ใช้ค่ายกลห่วงคู่ทำลายปีกซ้ายและปีกขวา พวกเราคงไม่สามารถยึดเหลียงชวนได้ง่ายดายเช่นนี้”
ทันทีที่พูดจบไม่ใช่แค่กัวสวี่ที่ตกใจ หยางชูเองก็ตกใจด้วย
จงซู่อธิบายให้เขาฟังตั้งแต่แรกว่าแม้ว่าตนจะเสียชีวิตที่นี่ก็จะไม่ได้ความดีความชอบทางการทหารแล้วตอนนี้เกิดอะไรขึ้น จงซู่จะแบ่งความดีความชอบให้เขางั้นหรือ
กัวสวี่คิดว่าตนเองได้ยินผิด “แม่ทัพจง ท่านว่าอะไรนะ”
จงซู่พูดช้าๆ เน้นย้ำทุกคำ “การโจมตีศัตรูในวันนี้คุณชายสามจะได้ความดีความชอบเป็นอันดับแรก”
“…” กัวสวี่มองไปรอบๆ เมื่อไม่มีบุคคลภายนอกในกระโจมเขาก็ถามออกไปตรงๆ “แม่ทัพจงท่านหมายความว่าอย่างไร”
“ความหมายตามนั้น” จงซู่พูดเสียงอ่อน “รายงานสงครามวันนี้ นอกจากความดีความชอบในฐานะผู้บัญชาการทหารสูงสุดแล้ว คุณชายสามมีความดีความชอบอันดับหนึ่ง”
กัวสวี่โกรธจัด และยืนขึ้นอย่างโกรธเคือง “จงซ
