ยเจ้าค่ะ!”
หนิงซิวเลิกคิ้ว “ท่านต้องการแก้ปัญหาอะไรไม่อยากให้ตัวเองจมปลักลึกเกินไป หรือไม่ต้องการให้เขาจมปลักลึกเกินไปกันแน่”
“…ทั้งสองเจ้าค่ะ”
“เรื่องนี้มันแก้ได้ง่ายมาก เรื่องของความรักหากอยากทำลายทิ้งก็ทำได้ในชั่วพริบตา ข้าถามท่านท่านยินดีไปจากเขาตอนนี้หรือไม่” หมิงเวยขมวดคิ้วไม่พูดอะไร
“ดูเหมือนจะไม่อยากนะ”
หมิงเวยพูด “แม้ข้าจะคิดว่านั่นเป็นเรื่องของอนาคต แต่มันยังไม่เกิดขึ้นก็ไม่อาจทราบได้ เพื่อเรื่องที่ไม่แน่ใจว่าจะเกิดขึ้น หากจะตัดทิ้งตอนนี้ข้ารู้สึก…”
“โง่หรือ” หมิงเวยยิ้มอย่างละอายใจ
หนิงซิวพยักหน้า และพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ก็ค่อนข้างโง่ในเมื่อท่านเคยคิดคำถามที่โง่เช่นนี้ ดูเหมือนว่าท่านจะชอบศิษย์น้องจริงๆ เรื่องนี้ท่านแค่ป้องกันตนเองเพราะคาดว่าเมื่อถึงเวลานั้นคงจะเจ็บปวดและเสียใจ แต่ความเจ็บปวดและความโศกเศร้าในตอนนั้นเป็นการสืบเนื่องของความสุขและความงดงามในปัจจุบัน ท่านไม่ถามตนเองล่ะว่าเต็มใจเอาความเจ็บปวดและความทุกข์ในอนาคตแลกกับความสุขและความงดงามในปัจจุบันหรือไม่”
“…เต็มใจเจ้าค่ะ”
“เช่นนั้นก็จบแล้ว” หนิงซิวยื่นมือมาลูบหัวนางสำหรับเขาแล้วนี่เป็นวิธีแสดงความใกล้ชิดที่หายาก “ในอนาค
