ุกคนต่างทราบดีว่าห้องเขียนภาพของเผยกุ้ยเฟยไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปตามอำเภอใจ แต่บรรพบุรุษของหลิวกงกงเป็นช่างปั้น ตัวหนังสือสักหนึ่งตัวก็ไม่รู้ แต่เขาเชี่ยวชาญในการเปลี่ยนสี ด้วยเหตุนี้เขาจึงได้รับความโปรดปรานจากเผยกุ้ยเฟย บ่อยครั้งที่เผยกุ้ยเฟยเชิญให้มาชื่นชมภาพวาด นั่นทำให้ผู้อื่นอดรู้สึกอิจฉาไม่ได้
น้ำชาและของว่างถูกนำมาส่งนางในทำความเคารพและเดินออกไป ภายในห้องเขียนภาพจึงเหลือเพียงพวกเขาสองคน ภาพวาดของเผยกุ้ยเฟยยังคงอยู่บนโต๊ะ และทั้งสองก็เริ่มพูดคุยกัน
พวกเขาชื่นชมภาพวาดก่อนจากนั้นหลิวกงกงถึงลดเสียงลงเขาขยับปากเบาๆ “ในตอนที่ท่านมาถึงองครักษ์เงาอยู่ในท้องพระโรงแล้ว”
เผยกุ้ยเฟยตอบกลับเสียงเบาเช่นกัน “เพราะเรื่องนั้นหรือ”
“พ่ะย่ะค่ะ จากนั้นเขาก็ไปที่ทำการ เรียกค้างคาวราตรีสองสามนาย”
เผยกุ้ยเฟยตกใจมือของนางที่ถือกระดาษวาดรูปสั่นเล็กน้อย
สองปีก่อนที่หยางชูจากไป หลิวกงกงได้เข้าไปแทนที่เขาในหวงเฉิงซือที่เป็นหูตาของฮ่องเต้ ว่านต้าเป่าอาจไม่ทราบว่าฮ่องเต้เรียกสั่งการลับ แต่หลิวกงกงทราบเป็นอย่างดี
สายลับของหวงเฉิงซือได้ซ่อนนกอินทรีไว้ในกองทัพมีหน้าที่รับผิดชอบด้านข่าวกรองภายนอก แต่ค้างคาวร
