างสง่าผ่าเผย ส่วนอนุก็เขียนหนังสือรับเข้าจวนอย่างเหมาะสม ดีกว่าท่านที่นอนกับนางแล้วไม่มอบฐานะชื่อเสียงให้ยังมีหน้ามาบอกว่าข้าสกปรกอีกหรือ!”
“มันก็เป็นเช่นนั้นนี่ วันนี้ท่านนอนกับอีกคน วันอื่นท่านนอนกับอีกคน ไม่เรียกสกปรกหรือ ข้าสะอาดกว่าท่านตั้งเยอะไม่เคยนอนกับใครหลายคน!”
จงรุ่ยงงงวย “ท่านจะบอกว่ามีสตรีเพียงคนเดียวหรือ”
“แน่นอน”
จงรุ่ยยิ่งแปลกใจมากขึ้นไปอีก “ในเมื่อเป็นเช่นนั้นเหตุใดท่านไม่จัดงานแต่งกับนางให้สมเกียรติเล่า ถึงแม้พื้นฐานครอบครัวของนางจะต่ำแต่หากพยายามก็เข้ากันได้” คำพูดนี้ทำเอาหยางชูแทบหูตก
“นางมีคู่หมั้นให้ตายยังไงก็ไม่ยอมถอนหมั้น”
จงรุ่ยตกใจมาก “คุณชายหยางนี่ท่านนอนกับสตรีที่มีสามีแล้วหรือ!”
คำพูดนั้นดูน่ากลัวมากเขาพูดออกมาเสียงดังจนทหารรอบๆ หันกลับมามอง
หยางชูโกรธมากจนอยากจะบีบคอเขา “สตรีที่มีสามีอะไรกัน ยังไม่แต่งงาน! ข้าจะพูดอีกครั้งคู่หมั้นของนางออกบวชเป็นนักพรตไปแล้วอย่างไรก็ไม่สามารถแต่งงานได้”
“แล้วเหตุใดเขาถึงไม่ยอมถอนหมั้นล่ะ”
หยางชูกระตุกมุมปากของเขา และพูดอย่างไม่เต็มใจ “ไม่ใช่คู่หมั้น แต่เป็นนางที่ไม่ยอมถอนหมั้น”
“…”
จงรุ่ยระดมสมองประมวลผลเนื้อหาที่ฟัง และ
