ที่จะได้ยินคำสารภาพของอาจารย์”
หนิงซิวส่ายหน้า “หากข้าสามารถให้ในสิ่งที่เขาต้องการได้ ข้าจะยอมรับความพ่ายแพ้ทำไมกัน ตอนนี้พอคิดดูอีกทีคำขอสุดท้ายของท่านอาจารย์เป็นเพียงทางเลือกยามที่จนปัญญาที่แท้ท่านไม่ได้หวังให้เลือกทางนี้”
หมิงเวยอดไม่ได้ที่จะนึกถึงเทพกระบี่ในความทรงจำเขาในชาตินั้นเร่ร่อนอยู่ตัวคนเดียว มองผู้คนล้มตาย ครอบครัวพัง อาณาจักรล่มสลาย สิ่งที่ทำได้มีเพียงแกว่งกระบี่เพียงลำพังวิ่งเต้นบากบั่นเป็นพันลี้บุกเข้าทำลายกองทัพนับพัน และตัดหัวแม่ทัพของศัตรู และนี่เป็นเพียงการระลึกถึงดวงวิญญาณของผู้ตายและการปลอบโยนตนเอง
โชคชะตาเปลี่ยนไม่ได้อำนาจแผ่นดินยิ่งเปลี่ยนไม่ได้ ท้ายที่สุดก็ทำได้เพียงปกป้องค่ายกลขนาดใหญ่ที่เขาหมางชานเพื่อรอโอกาสลมๆ แล้งๆ
หากนี่คืออนาคตของเขาแล้วอันตรายตอนนี้คืออะไรกัน อย่างน้อยเขาก็ต่อสู้อย่างหนักเพื่อโชคชะตาของเขา
ดาวมารอันโดดเดี่ยว
หวังว่าครั้งนี้เขาจะไม่ต้องมายุ่งกับคำๆ นี้อีก
…………
การปิดล้อมตีเนินกรวดเริ่มขึ้นก่อนรุ่งสาง พวกเขาโชคดีที่ได้พบว่าทหารป้องกันไม่ได้เสียชีวิตในขณะปฏิบัติหน้าที่ทั้งหมด ภายใต้การนำของคนเหล่านี้ พวกเขาได้ต่อสู้กับหูเหรินอย่างดุเดือด
การที่จงซู่ส่งกองกำลังเสริมมาครั้งนี้เดิมทีนำมาห้าพันนาย แต่เพราะก่อนหน้านี้ประสบอุบัติเหตุหิมะถล่มจึงสูญเสียจำนวนคนบางส่วนไปพูดได้เลยว่าพวกเขาไม่มีที่ว่างสำหรับความพ่ายแพ้ในการต่อสู้ครั้งนี้
เรื่องพวก
