ก่อนหน้านี้เมื่อบุรุษชุดดำแสร้งทำเป็นพวกเดียวกันนั้นได้พูดออกมาเรื่องหนึ่ง
หยางชูไม่ได้คิดเป็นจริงเป็นจังคิดว่าเขาจงใจยั่วยุให้เกิดความเกลียดชังต่อฮ่องเต้ แต่เมื่อครู่ที่แผนการสมรู้ร่วมคิดของเขาถูกเปิดเผยเขาพูดสิ่งเหล่านั้นต่อหน้าตระกูลจง
เรื่องนี้ควรค่าแก่การพิจารณา หากการตายของซือฮว๋ายไท่จื่อเกี่ยวข้องกับปัจจุบัน แล้วเหตุใดองค์หญิงใหญ่ต้องปิดบังตัวตนของเขาด้วย
ผ่านมาแล้วสองชั่วอายุคนแม้เขาจะเป็นสายเลือดของซือฮว๋ายไท่จื่อจริงๆ เขาก็จะไม่เป็นภัยคุกคามต่อราชบัลลังก์
จากพ่อสู่ลูกถือเป็นสายเลือดโดยตรง แต่องค์หญิงใหญ่กลับเก็บความลับไว้จนนางสิ้นพระชนม์ และถึงกับจงใจโกหกเขาจนเขานึกว่าตนเองเป็นบุตรนอกสมรสของฮ่องเต้
มันไม่มีเหตุผลโดยสิ้นเชิง ตอนนั้นพวกเขาแค่คาดเดาว่าตอนนี้อาจมีบางสิ่งที่ยากที่จะพูดเกี่ยวกับคนผู้นั้นเกี่ยวกับเหตุการณ์นั้น
“คุณชายหยาง!” เมื่อเขาถามคำถามนี้ทำให้จงรุ่นตกใจจนตะโกนออกมา
จงซู่เองก็บอกว่า “คุณชายสามเรื่องนี้…”
หยางชูพูดว่า “ข้ารู้ว่าพวกท่านไม่ต้องการเอาเรื่องเก่ามาพูด สำหรับพวกท่านแล้ว เรื่องนี้ควรฝังลงดินไว้จะดีที่สุด และจะไม่มีผู้ใดพูดถึงมันอีก แต่สำหรับข้าเรื่องนี้จำเป็นต้องทำให้แน่ชัดเข้าใจหรือไม่”
แน่นอนว่าสองพ่อลูกเข้าใจแต่…
“คุณชายสามมันไม่สมเหตุสมผลเลยที่จะสอบสวนเรื่องนี้ในตอนนี้ท่านบอกเองว่าไม่มีคุณสมบัติที่จะก่อกบฏ ในเมื่อเป็นเช่นนี้เหตุใด…”
“แก้แค้นได้ห
