ิดตา หู จมูก และปาก แม้กระทั่งประสาทสัมผัสก็ถูกลิดรอน
หลังจากทำเช่นนี้อยู่หลายครั้งบุรุษชุดดำเริ่มอยู่ในภวังค์อย่างเห็นได้ชัด แต่เขาก็แข็งแกร่งมาก และยังไม่ยอมพูดอะไรออกมาเลย
“ท่านแม่ทัพขอรับ” องครักษ์มองจงรุ่ยอย่างลังเล
จากประสบการณ์ของเขาหากยังคงดำเนินต่อไปบุรุษชุดดำอาจถูกทรมานจนตาย
จงรุ่ยไม่รู้ว่าจะตัดสินใจอย่างไรอยู่พักหนึ่งทหารเดนตายผู้อื่นล้วนตายหมดแล้ว เหลือเพียงบุรุษชุดดำที่ยังมีชีวิตอยู่หากเขาถูกทรมานจนตายจริงๆ…
ในขณะที่เขากำลังลังเลก็ได้ยินเสียงหัวเราะของหยางชูอีกฝ่ายวางถ้วยชาไว้ข้าง ๆ แล้วพูดว่า “ในเมื่อคุณชายใหญ่ไม่สามารถง้างปากเขาได้เช่นนั้นให้ข้าจัดการแทนดีหรือไม่”
จงรุ่ยมองเขาอย่างสงสัย “ท่านหรือ”
หยางชูลุกขึ้นเดินเข้าไปเขาโน้มตัวลงและพูดว่า “ท่านหลินรู้หรือไม่ว่าข้าเคยทำงานในหวงเฉิงซือมาก่อน”
บุรุษชุดดำเหลือบตามองเขาแล้วหลับตาจากนั้นก็หันศีรษะราวกับไม่ต้องการให้ความร่วมมือ
หยางชูพูดต่อไปว่า “ท่านแข็งแกร่งเช่นนี้ข้าขอชื่นชมจริงๆ คนอย่างท่านคงต้องใช้วิธีพิเศษเท่านั้น อย่างเช่น หวงเฉิงซือมียาลับประเภทหนึ่งหากกินเข้าไปแล้วจะตกอยู่ในภวังค์ ควบคุมตัวเองไม่ได้ ถามอะไรไปก็จะพูดออกมา…”
บุรุษชุดดำลืมตาขึ้นทันทีและพูดเสียงแหบ “ท่านไม่ต้องพูดให้ข้ากลัวหรอก คิดว่าข้าไม่รู้หรือ ยานั่นมีราคาแพงมาก หวงเฉิงซือมีจำนวนไม่มากจะใช้เฉพาะกับอาชญากรที่สำคัญมากเท่านั้น…”
พูดถึงเรื่องนี้แววต
