ต้องการพิสูจน์ว่าสิ่งที่เขาพูดผิด และทางที่เขาเลือกเดินก็ผิดเช่นกัน ความโชคร้ายของปรมาจารย์แห่งชีวิตเป็นเพียงความโชคร้ายส่วนตัวของเขา ภรรยาของท่านอาจารย์ตายไม่เกี่ยวอะไรกับกรรมของปรมาจารย์แห่งชีวิต…” พูดถึงตรงนี้หมิงเวยก็ก้มหน้าลงเอาหน้าซบเข่า
ผ่านไปครู่หนึ่งนางถึงพูดต่อ “แต่ยังไม่ทันที่ข้าจะได้พิสูจน์ท่านอาจารย์ก็จากไป หลังจากนั้นข้าก็มาที่นี่ได้พบกับท่าน…” ฟืนไม้ตรงหน้าแตกออกโดยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
หมิงเวยพูดต่อ “ในที่สุดตอนนี้ข้าก็รู้แล้วว่าข้าเข้าใจท่านอาจารย์ผิด เขาไม่ได้กลัวกรรม แต่เพราะความรักมันหนักหนาเกินไปที่จะแบกรับความสูญเสียได้”
“เช่นนั้นก็อย่าปล่อยให้ตนเองสูญเสีย” หยางชูพูด “พยายามรักษาไว้อย่างเต็มที่ถึงจะได้รู้ว่ารักษามันไว้ได้หรือไม่ ท่านว่าจริงหรือไม่”
นางส่ายหน้า “ตอนนี้ข้ายิ่งรู้สึกว่าตัวข้าในเมื่อก่อนนั้นช่างเย่อหยิ่งมากนัก มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ไม่สามารถทำได้ในโลกนี้ ท่านอาจารย์ทั้งเก่งทั้งขยันถึงเพียงนั้นยังทำได้เพียงเฝ้าดูชะตาบ้านเมืองที่เสื่อมโทรมลง และไหลเข้าไปในขุมนรกที่ไม่รู้จัก ข้าพยายามทุกอย่างจนคิดว่าตนเองมาถึงจุดจบแล้ว ในที่สุดข้าก็เกือบเสียทีให้พวกโจรกลุ่มนั้นหากไม่ใช่เพราะผู้อาวุโสท่านนั้น…”
หมิงเวยถอนหายใจ “มีเรื่องไม่คาดคิดมากมายบนโลกนี้ไม่มีผู้ใดสามารถคำนวณได้อย่างแม่นยำ แม้จะย้อนกลับมายังยุคสมัยนี้ข้ายังไม่รู้เลยว่าตนเองจะทำสำเร็จหรือไม่ บางทีก
