ในสิ่งที่ต้องการได้แน่นอน หรือหากไม่ได้ก็ไม่เป็นไร การออกคำสั่งเผ่าทั้งแปดมิได้อาศัยเพียงพระประสงค์ของทวยเทพ แต่เป็นกระบี่ที่อยู่ในมือของนักรบ คนตายมากไปก็ไม่ดี แต่หากต้องตายก็ให้เลือดของนักรบกลายเป็นบัลลังก์แห่งทุ่งหญ้า!”
หลังจากพูดคำเหล่านี้เขาก็มองลงมาที่องค์หญิงหย่งชิง “ท่านอยากยื่นข้อเสนอก็ย่อมได้ แต่อย่าคิดว่าไม่มีการช่วยเหลือจากท่านข้าจะเป็นเจ้าแห่งทุ่งหญ้าไม่ได้”
“เจ้า…” จิตใจขององค์หญิงหย่งชิงสับสน
ตอนนี้เป็นซูถูที่เร่งเร้านาง “รีบพูดมาเถอะขอรับ! ฟ้าใกล้สว่างแล้วเวลามีไม่มากแล้ว”
ในที่สุดองค์หญิงหย่งชิงก็แน่ใจแล้วว่าซูถูตรงหน้านางไม่ใช่เด็กนอกคอกที่ตัวสั่นเวลาอยู่ต่อหน้านางอีกต่อไปไม่ง่ายเลยที่จะควบคุมเขา แต่เมื่อมาถึงจุดนี้ นางไม่มีทางเลือกอื่น หากยอมแพ้จากซูถูด้วยอายุของนางไม่รู้ว่าจะรอถึงตัวเลือกคนต่อไปได้หรือไม่
นางรีบพูดออกไปว่า “ข้าจะช่วยให้เจ้าได้รับตราประทับของพระเจ้าของซางหวาง และขึ้นเป็นเจ้าแห่งทุ่งหญ้าอย่างถูกต้อง ข้าจะช่วยเจ้าก่อตั้งราชวงศ์ที่รวมกันเป็นหนึ่งเดียวเหมือนจงหยวน ส่วนเงื่อนไขนั้นสำหรับเจ้าแล้วเป็นเรื่องที่ต้องทำเหมือนกัน”
“อะไรหรือ”
องค์หญิงหย่งชิงมองเข้าไปในดวงตาของเขา และพูดทีละคำอย่างชัดเจนว่า “กวาดล้างแคว้นฉีกับแคว้นฉู่!”
เมื่อได้ยินประโยคนี้หมิงเวยร้อง ‘อา’ ออกมาเบาๆ ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง สำหรับองค์หญิงหย่งชิงแล้วนางเกลียดแคว้นฉีกับแคว้นฉู่
