ที่ทำลายบ้านเกิดของนางดังนั้นถึงได้สนับสนุนซูถูให้บุกทางใต้
แต่ถึงแม้ไม่มีนางราชวงศ์ทุ่งหญ้าอันทรงพลังก็ปรากฏตัวขึ้นทางตะวันตกเฉียงเหนือ และการบุกรุกทางใต้ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่ดี
ซูถูไม่แปลกใจเลยเขาคิดอยู่ครู่หนึ่งและพูดว่า “อย่างน้อยสุดภายในสามสิบปีไม่มีทางเป็นไปได้”
หมิงเวยมองเขาอย่างถอนใจ ซูถูเป็นคนใจเย็น ดังนั้นแคว้นฉีเหนือจึงสามารถอยู่อย่างสงบสุขต่อไปได้หลายสิบปี แต่คนฉลาดเช่นเขาแสดงให้เห็นว่าเขาเป็นศัตรูตัวฉกาจ หากนางไม่ได้มาจากอนาคตบางทีนางอาจเลือกเขาเป็นฮ่องเต้ผู้ปรีชาจริงๆ
ซูถูพูดต่อว่า “เพียงแค่อาศัยกำลังก็อาจก่อให้เกิดความสูญเสียอย่างใหญ่หลวงต่อราชวงศ์จงหยวนได้ แต่สิ่งนี้ไม่สามารถสั่นคลอนรากฐานของพวกเขาได้ ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ราชวงศ์จงหยวนที่พ่ายแพ้แก่ทหารม้าของหูเหรินได้ล่มสลายลงก่อนที่จะมีโอกาสใช้ประโยชน์จากมัน กำลังทหารของเป่ยฉีในตอนนี้แข็งแกร่ง ความเป็นอยู่ของประชาชนเจริญรุ่งเรืองซึ่งไม่ใช่ช่วงเวลาที่จะลงใต้เลย สามสิบปีเป็นแค่ช่วงเวลาที่ประมาณการเอาไว้ หากต้องลงใต้จริงๆ อาจจะเป็นห้าสิบปีให้หลังซึ่งท่านคงไม่สามารถรอได้เงื่อนไขนี้ข้าตอบรับได้ แต่คงไม่สามารถทำให้ท่านชมได้”
เป่ยฉีล่มสลายคือหกสิบปีให้หลัง และเขาก็ประมาณเวลาได้แม่นยำจริงๆ
หมิงเวยอยู่ในอารมณ์สับสนนางมองซูถูที่อยู่ตรงหน้า และพิจารณาถึงความเป็นไปได้ที่จะสังหารเขาโดยตรง
แน่นอนว่าประวัติศาสตร์ไม่อาจขัดขวา
