่ถูกเขาคว้าไว้ ร่างกายอันหนักอึ้งทาบทับลงมา ริมฝีปากของพวกเขาพัวพันกันอีกครั้งรุนแรงเสียจนแทบจะกลืนกินนางอย่างตะกละตะกลาม
“เดี๋ยว…” หมิงเวยอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่หยางชูไม่ให้โอกาสนางเลย เขามัวแต่จูบนางอยู่อย่างนั้นจนทำให้นางรู้สึกสับสน
จริงๆ แล้วเรื่องนี้…ค่อนข้างมีความสุขมาก แต่ส่งผลต่อสติสัมปชัญญะมากเกินไป…
เรื่องที่เกิดขึ้นหลังจากนี้นางสับสนเล็กน้อย เขาจูบนางอยู่สักพักก็หยุดลง และหลังจากนั้นครู่หนึ่งเขาก็จูบต่อ ฝ่ามือเลื่อนไปรอบเอวของนางเห็นได้ชัดว่ากังวลใจ แต่ไม่กล้าที่จะวางไว้ตำแหน่งอื่น
ไม่รู้ว่านานเพียงใดกว่าเขาจะสงบลงในที่สุด ร่างสูงพลิกกายลงมานอนด้านข้าง ลำคอชุ่มไปด้วยเหงื่อ หมิงเวยเอื้อมมือออกไปกุมมือที่ชื้นเหงื่อของเขาไว้
นางคิดอยู่สักพักแล้วถามออกไป “ดีขึ้นหรือไม่”
หยางชูยื่นแขนออกมาโอบกอดนางแล้วพูดว่า “เมื่อครู่ท่านไม่กลัวจริงๆ หรือ”
หมิงเวยเงียบไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “อันที่จริง…รู้สึกผิดหวังนิดหน่อยเจ้าค่ะ”
หยางชูเงียบไปนานแล้วเขาก็กัดฟันพูด “ท่านอย่าพูดอะไรแปลกๆ สิ!”
“แปลกตรงไหนกันเจ้าคะ” หมิงเวยสงสัย “เรื่องต่างๆ บนโลกนี้ส่วนใหญ่ข้าสามารถสำรวจได้ด้วยตัวเองมีเพียงเรื่องทางเพศเท่านั้นที่ข้าลองไม่ได้จะให้ปล่อยโอกาสดีๆ เช่นนี้ไป ถือว่าพลาดมากข้าไม่ควรผิดหวังหรอกหรือ”
หยางชูตกตะลึง และพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด “สำหรับท่านแล้วนี่เป็นโอกาสที่จะแสวงหาความรู้งั้นหรือ”
“พูดเช
