ข้อมูลเชิงลึกนี้ชี้ให้เห็นถึงประเด็น
คำถามทั้งสี่ข้อที่เขาถามมานั้นสรุปได้เพียงอย่างเดียวว่าฮ่องเต้มีบทบาทอย่างไรในเรื่องนี้
ฟู่จินพูด “คำถามทั้งสี่นี้ไม่ได้รับคำตอบชั่วขณะหนึ่ง ความเกี่ยวข้องกว้างมากเกินไป ข้าไม่แนะนำให้พวกท่านตรวจสอบหาความจริงในตอนนี้ อนาคตยังอีกยาวไกล พวกท่านแต่ละคนยังเด็กอยู่ไม่จำเป็นต้องรีบ”
เขาหยุดมองดูใบหน้าเด็กเหล่านี้และพูดว่า “สิ่งที่เราต้องเผชิญหน้าในตอนนี้มีเพียงเรื่องเดียว” ในที่สุดสายตาของเขาก็จ้องไปที่ใบหน้าของหยางชู “คุณชายควรไปที่ใด”
หยางชูพึมพำ “โชคชะตาของข้าอยู่ในกำมือของข้างั้นหรือ”
ตอนนี้แม้แต่อิสรภาพเขายังไม่มีเลย สามารถมีชีวิตอยู่ต่อได้หรือไม่ อยู่ที่การตัดสินใจของฮ่องเต้เท่านั้น
ฟู่จินยิ้มอย่างภาคภูมิใจ “หากคุณชายคิดเช่นนั้น วันนี้พวกเราก็แยกย้ายกันได้แล้ว ผู้ใดบอกว่าเขามีสถานะสูง มีอำนาจมากจะสามารถควบคุมชะตากรรมได้อย่างแน่นอน เป็นไปไม่ได้ที่มนุษย์จะทำสิ่งต่างๆ โดยไร้ร่องรอย ตราบใดที่เขาเข้าใจบรรทัดฐานของเขา เขาสามารถใช้สิ่งนี้เพื่อเปลี่ยนแปลงสถานการณ์กลับร้ายเป็นดีได้”
ดวงตาของหมิงเวยเป็นประกายและมองมาที่เขา “อาจารย์ฟู่รู้วิธีแล้วหรือเจ้าคะ”
ฟู่จินยิ้มแต่ไม่พูดอะไร เขาคิดในใจว่าเขาจะแสดงอำนาจได้อย่างไรกัน เรื่องนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับเขา เฮ้อ…ความรู้สึกอันงดงามของคนหนุ่มสาว เขามองออกว่านางมีอิทธิพลต่อคุณชาย อย่าคิดไปแย่งแม่นางหมิงผู้นี้เลย แต
