่านไปนานเสวียนเฟยจึงพูดขึ้นว่า “ไม่แปลกใจที่จะมีชะตากรรมเช่นนี้ เมื่อพิจารณาจากชะตากรรมของเขา เขาน่าจะตายไปนานแล้ว”
ฟู่จินพูดต่อด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ไท่จื่อเห็นว่าตนเองไม่น่ามีชีวิตรอดต่อไปได้ และไม่รู้ว่าจะมีผู้ใดตามมาช่วยหรือไม่ พระองค์ให้พวกเรารีบจากไปโดยเร็ว เมื่อคิดถึงความสัมพันธ์ในอดีต ข้าจึงปกป้องชีวิตหวงไท่ซุนเฟยและบุตรไว้เพื่อให้สายเลือดของเขายังคงอยู่ ในตอนนั้นนายท่านสองตระกูลหยางได้รับบาดเจ็บหนัก พวกเราจึงรีบพาหวงไท่ซุนเฟย และบุตรชายออกไปจากที่เกิดเหตุ โชคดีที่ระหว่างทางข้าได้พบกับคนที่องค์หญิงใหญ่ส่งมาจึงพาพวกเขากลับไปยังเมืองหลวงได้อย่างราบรื่น”
เมื่อทุกคนได้ยินดังนั้นก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกเห็นได้ชัดว่าคนในเรื่องนี้กำลังนั่งฟังเรื่องนี้อยู่แท้ๆ แต่เมื่อได้ฟังบรรยากาศกลับตึงเครียดขึ้นมาเอง
“เมื่อข่าวไปถึงเมืองหลวง ฮ่องเต้ไท่จู่ทรงกริ้วหนัก และมีคำสั่งให้สอบสวนอย่างละเอียด ก่อนที่จะตามหาตัวฆาตกรพบพวกเราไม่กล้าเปิดเผยเรื่องหวงไท่ซุนเฟยและบุตรชายให้ผู้อื่นรู้ พวกเราจึงซ่อนตัวอยู่พักหนึ่ง ในเวลาเดียวกันก็เกิดพายุนองเลือดในเมืองหลวง ฉินอ๋องถูกตัดสินว่ามีความผิด ฮ่องเต้ไท่จู่จึงสั่งเนรเทศด้วยตัวพระองค์เอง ฉินอ๋องออกจากเมืองหลวงไปได้ไม่นานเขาก็เสียชีวิตระหว่างทาง ส่วนจิ้นอ๋องถูกตัดสินจำคุกและฆ่าตัวตายในที่สุด องค์ชายทั้งสามที่ถูกทุกคนตั้งความหวังไว้สูงต่างจากโลกนี้ไปภายในเวลาเ
