งขันกันแค่สองท่านคงน่าเสียดายเกินไป!”
ฮ่องเต้ถาม “เจ้าคงไม่คิดจะร่วมการแข่งด้วยหรอกนะ”
เจียงเชิ่งยิ้ม “จะเป็นไปได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ ลูกแค่คิดว่าโอกาสดีเช่นนี้สู้ไม่ให้คนที่ต้องการแข่งขันได้เข้าร่วมการแข่งไม่ดีกว่าหรือ”
หยางชูระงับความประหลาดใจในใจเมื่อรู้ว่าฮ่องเต้จะใช้ดอกถานเชิงเป็นของรางวัล เขาก็คิดหาวิธีพูดกระตุ้นเผยกุ้ยเฟยกลับไม่คิดว่าไท่จื่อจะลุกขึ้นมาเสียเอง
เขารู้ว่าไท่จื่อไม่ได้ชื่นชอบเขานัก แต่เหตุใดอีกฝ่ายถึงช่วยเขากัน
ฮ่องเต้ครุ่นคิดอยู่สักพักแล้วยิ้ม “คงเลี่ยงไม่ได้แล้วสินะ…”
หยางชูพูด “ฝ่าบาท เมื่อสักครู่พวกเขาพูดว่าผู้ที่มีพลังเวทย์สูง เชี่ยวชาญในหลักคำสอนจะได้เป็นเจ้าสำนัก ถ้าเช่นนั้นไม่จำเป็นต้องมีแค่พวกเขา เสวียนตูกวันไม่ได้มีศิษย์แค่สองคน ในเมื่อนักพรตซูสิงไม่ได้ทิ้งคำสั่งเสียอะไรเอาไว้ เหตุใดถึงไม่ให้โอกาสผู้อื่นด้วยเล่าพ่ะย่ะค่ะ”
……………
