้าเปื้อนฝุ่นของตนเองเงียบๆ จากนั้นก็เปลี่ยนเสื้อผ้า จัดการเผ้าผมของตนเองให้เรียบร้อย
ในตอนนี้นางได้รับการช่วยเหลืออย่างแท้จริงถึงแม้จะต้องเผชิญกับความโหดร้ายมาหลายวัน อีกทั้งเกือบจะได้เอาเปรียบผู้อื่นไปแล้ว แต่โชคดีที่ผ่านจุดนี้มาได้ ไม่ได้ถูกทำร้าย ไม่ได้เสียความบริสุทธิ์ เมื่อกลับจวนไปนางก็จะยังเป็นคุณหนูสามตระกูลเหวินที่ยังเพียบพร้อมเหมือนเดิม
ความสุขที่ได้รอดพ้นจากภัยอันตรายทำให้นางรู้สึกดีเป็นพิเศษในเมื่อรถม้ามีเพียงแค่พวกนางสองคนจึงอดไม่ได้ที่จะถามหมิงเวยว่า “เจ้ามีนามว่าอะไรหรือ เป็นสาวใช้ของคุณชายสามตระกูลหยางหรือ”
หมิงเวยตอบอย่างเย็นชา “ไม่ใช่”
เหวินอิ๋งร้องอ้อ นางครุ่นคิดอยู่สักพักแล้วถามออกไป “เจ้าคงเป็นคนของหวงเฉิงซือสินะ ได้ยินว่าหวงเฉิงซือมียอดฝีมือหลายคน ช่างเก่งกาจสมคำร่ำลือจริงๆ!”
หมิงเวยยังคงเงียบ
เหวินอิ๋งกำลังมีความสุขนางจึงพูดพล่ามไม่หยุด “พวกเจ้าช่วยข้าในครั้งนี้ ข้าจะให้ท่านพ่อตบรางวัลให้พวกเจ้าอย่างงาม อ้อ ยังมีพี่ใหญ่ไท่จื่อข้าจะพูดแทนพวกเจ้าให้เอง!”
ภายใต้ผ้าคลุมหน้านั้นหมิงเวยยิ้มเยาะนางด้วยความรู้สึกขบขัน
คุณหนูสามตระกูลเหวินผู้นี้คิดว่าตนเองมีความสำคัญถึงเพียงนั้นเชียวหรือ ครั้งนี้เป็นเพราะการหายตัวไปของนางทำให้เหตุการณ์บานปลาย หากพูดกันตามตรง คุณหนูตระกูลโหวคนหนึ่งแม้จะเป็นลูกพี่ลูกน้องของไท่จื่อต่อให้ตามหาไม่เจอก็ไม่ส่งผลกระทบอะไรเท่าใดนัก
เจี่ยงเหวิน
