ูจากตระกูลที่ดี ลุงของนางคือจี้ชู มีตำแหน่งเป็นซือเยว่แห่งกั๋วจื่อเจียน”
“จี้ชูงั้นหรือ” เจียงเชิ่งนึกแต่ก็นึกไม่ออก
เหวินยวนรีบพูดต่อว่า “ไท่จื่ออาจไม่รู้จักจี้ชู แต่บิดาของนางไท่จื่อคงเคยได้ยินมาก่อนหน้านี้แล้ว”
“ผู้ใดกัน”
“หมิงเชิน ลูกหลานของหนานเซียงโหว ที่ถูกประหารด้วยการตัดหัวข้อหาก่อกบฏพะย่ะค่ะ” แน่นอนว่าเจียงเชิ่งทราบคดีนี้เป็นอย่างดี
เขาสงสัย “เหตุใดเขาถึงรู้จักบุตรสาวของหมิงเชินได้ บุตรสาวนักโทษต้องอาญา ถึงเสด็จพ่อจะมีพระเมตตาให้อภัยนาง แต่ก็ยังขึ้นชื่อว่าเป็นบุตรสาวนักโทษ ยิ่งไม่เป็นการดีต่อเขาเลยสักนิด เสด็จพ่อเองก็คงไม่พอใจด้วย”
เหวินยวนตอบ “กระหม่อมเองก็ไม่เข้าใจเช่นกันพะย่ะค่ะ เขาคงได้รู้จักกับบุตรสาวของหมิงเชินเมื่อครั้งที่อยู่ตงหนิงแล้วยังมีการติดต่อกันอย่างใกล้ชิดหลังจากที่นางมาที่เมืองหลวง เหตุใดคนผู้นั้นถึงติดต่อกับนางอยู่ หลังจากที่กระหม่อมไปดูด้วยตัวเองจึงเดาได้อยู่สองข้อ”
“ว่าอะไร”
เหวินยวนตอบ “สตรีผู้นี้งดงามเหนือมนุษย์”
“….” เจียงเชิ่งจ้องแท่นหมึกอยู่สักพักก่อนกล่าว “ท่านจะบอกว่าเขาสนใจสตรีนางนั้นหรือ”
“น่าจะเป็นเช่นนั้นพะย่ะค่ะ ไท่จื่อคิดว่าจู่ๆ เขาจะสามารถเปลี่ยนพฤติกรรมเหลวไหลในอดีตได้หรือ สตรีนางนั้นเป็นคุณหนูจากตระกูลที่ดี นอกจากเหตุผลนี้แล้วยังจะมีอะไรได้อีก”
เจียงเชิ่งพยักหน้า “ก็จริง”
เหวินยวนเห็นอีกฝ่ายดูนิ่งสงบก็เดาความคิดอีกฝ่ายไม่ออกจึงถามออกไปว
