ย “กัวฮูหยินเข้มงวดจริงๆ พี่กัวโตขนาดนี้แล้วควรติดต่อกับผู้คนบ้าง บุรุษน่ะ สิ่งที่ต้องการไม่ใช่เงิน อาหารและสตรีหรอกหรือ”
จี้เสียวอู่ยังคงยิ้มอย่างเขินอาย “มาๆๆ” ฉีผิงดึงเขามาอย่างกระตือรือร้น
“วันนี้ข้าจะพาท่านไปสัมผัสประสบการณ์ชีวิตเอง”
ตัวฝูที่เดินตามอยู่ข้างหลังอดไม่ได้ที่จะพูดแทรก “คุณชายเจ้าคะ! ฮูหยินกำชับไว้ว่าห้ามทำพฤติกรรมไม่เหมาะสมนะเจ้าคะ!”
ฉีผิงพูด “อะไรเรียกว่าพฤติกรรมไม่เหมาะสมกัน มีบุรุษคนไหนไม่เข้าสังคมบ้าง นี่เป็นเรื่องที่สมควรแล้ว”
จี้เสียวอู่ลังเลอยู่สักพักแล้วบอกกับตัวฝูว่า “ข้าแค่ออกไปสัมผัสประสบการณ์ชีวิตพวกท่านพี่ก็ทำเช่นนั้นด้วยมิใช่หรือ”
“แต่ร่างกายของท่านไม่แข็งแรง…”
“ข้าไม่แข็งแรงตรงไหนกัน ตอนเด็กข้าอาจป่วยง่าย แต่ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว!”
“คุณชาย…” ตัวฝูไม่รู้จะเกลี้ยกล่อมอย่างไรจึงทำได้แต่มองเขาอย่างอ้อนวอน
จี้เสียวอู่มีสีหน้าลำบากใจ
ฉีผิงพูดว่า “สาวใช้นางนี้จะยุ่งเรื่องของเจ้านายอะไรมากขนาดนั้นไม่รู้กฎระเบียบหรืออย่างไร”
จี้เสียวอู่รีบพูด “พี่ฉี ตัวฝูไม่ใช่ไม่รู้ความ นางเพียงแค่เป็นห่วงข้าเท่านั้น” แล้วเขาก็ปลอบตัวฝู “ข้าบอกเจ้าว่าข้าแค่ออกไปสัมผัสประสบการณ์ชีวิต ไม่ได้ออกไปก่อเรื่องวุ่นวายอะไร หากไม่วางใจเจ้าก็คอยมองอยู่ข้างๆ เถอะ”
ตัวฝูพยักหน้า “เจ้าค่ะ”
จี้เสียวอู่หันหน้าไปยิ้ม “พี่ฉีเห็นรึยัง นาง…”
ฉีผิงฉีกยิ้ม “ข้าเข้าใจแล้ว” ในใจคิดว่าเขาเป็นคุณชายตัวน้
