จากคำบอกเล่าของเหวินหรูที่เล่ามาอย่างต่อเนื่องในที่สุดหมิงเวยก็เข้าใจว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น คุณหนูตระกูลเหวินที่หายตัวไปนั้นแท้จริงแล้วคือเหวินอิง ไม่ใช่เหวินหรู
คืนนั้นเกิดความวุ่นวายมากเมื่อเหวินหรูกลับมาที่จวนก็ได้รู้ว่าพี่สามหายตัวไป จากนั้นภายในจวนก็เกิดความสับสนวุ่นวาย นางเองก็ไม่สนใจที่จะไปเข้าเรียน
ผ่านไปสองวันเหวินหรูถึงได้รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ
คนอาวุโสในเรือนไม่ยอมให้นางออกไปข้างนอก เหวินหรูเป็นกังวลจึงให้สาวใช้ออกไปสอบถามเรื่องของเหวินอิง ผลลัพธ์ที่ได้กลับเป็นข่าวที่น่าตกใจ
จวนเฉิงเอินโหวประกาศออกไปว่าคนที่หายตัวไปคือเหวินหรู คุณหนูสี่ ไม่ใช่เหวินอิง คุณหนูสาม
เหวินหรูเป็นคนโง่นางอยู่ในเรือนอยู่ดีๆ จะไปหายตัวได้อย่างไร นางเป็นคนมุทะลุจึงรีบตรงไปหาเฉิงเอินโหวฮูหยินเพื่อสอบถาม กลับกลายเป็นว่านางถูกพี่สะใภ้ใหญ่ลากเข้าห้องและพูดอะไรบางอย่างออกมา
คำพูดที่ออกมาจากปากพี่สะใภ้เสมือนมีสายฟ้าฟาดเข้าที่ศีรษะของนาง
“น้องสี่ เจ้าสูญเสียบิดาตั้งแต่ยังเล็กถูกคนในตระกูลกลั่นแกล้งพวกเราไปรับเจ้ามาให้อยู่เป็นเพื่อนน้องสาม หลายปีมานี้น้องสามมีอะไรเจ้าก็ได้อย่างนั้น พวกเราไม่ทำให้เจ้าผิดหวัง แต่ตอนนี้น้องสามกำลังลำบากถึงเวลาที่เจ้าต้องตอบแทนบุญคุณตระกูลเฉิงเอินโหวแล้ว”
หมิงเวยเลิกคิ้วถามนาง “ดังนั้นพวกเขาเลยประกาศออกไปว่าคนที่หายตัวไปคือท่านเพื่อปกปิดเรื่องของเหวินอิงงั้นหรือ”
เหวินหรูพยัก
