หน้าพลางสะอื้น “พวกเขาบอกว่าชื่อเสียงของพี่สามสำ…”
หมิงเวยแค่นหัวเราะ “ชื่อเสียงของนางสำคัญแล้วชื่อเสียงของท่านไม่สำคัญงั้นหรือ”
เหวินหรูพูดเสียงเบา “ท่านลุงคิดจะให้พี่สามแต่งกับไท่จื่อ…”
“….” หมิงเวยลูบหน้าผากนางพูดไม่ออก “พวกท่านที่มาจากตระกูลอันสูงศักดิ์คิดอะไรกันอยู่ ตอนแรกการคัดเลือกพระชายาให้ไท่จื่อก็ไม่ได้เลือกตระกูลท่านอยู่แล้ว ยังไม่เข้าใจความหมายของฝ่าบาทอีกหรือในตอนนั้นไม่เลือกพวกท่านตอนนี้ก็ไม่ต่างกัน!”
ไท่จื่ออายุยี่สิบสี่แล้วได้เข้าพิธีอภิเษกสมรสไปเมื่อแปดปีก่อน คนที่ถูกเลือกเป็นคุณหนูจากตระกูลฮั่นหลิน น่าเสียดายที่ไท่จื่อเฟยโชคไม่ดีนักจึงจากไปเมื่อปีก่อน เพราะฉะนั้นจึงต้องมีการคัดเลือกพระชายาอีกครั้ง
หมิงเวยไม่เข้าใจคนเหล่านี้เลยตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมาพระญาติฝั่งฮองเฮาต้องการให้เด็กสาวฝั่งตนแต่งเข้าราชวงศ์ แต่พฤติกรรมเช่นนี้เป็นสิ่งที่ราชวงศ์ไม่ชอบมากที่สุด
ญาติฝั่งมารดาเป็นใหญ่ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าฮ่องเต้ไม่พอพระทัย ไท่จื่อเองก็คงไม่พอใจเช่นกัน เหวินหรูมีสีหน้าสับสน “ไท่จื่อดีต่อพี่สามมากนะ!”
“นางเป็นลูกพี่ลูกน้องจะปฏิบัติต่อนางไม่ดีได้อย่างไร” หมิงเวยยิ้มเย็น “ลูกพี่ลูกน้องกับภรรยาหรืออนุไม่เหมือนกัน เมื่อแต่งเข้าเป็นภรรยาหรืออนุของเขาแล้วก็จะกลายเป็นอีกรูปแบบหนึ่ง ท่านรอดูสิถึงไท่จื่อจะปฏิเสธทางอ้อม แต่เขาต้องไม่ยอมให้คุณหนูจากจวนเฉิงเอินโหวอย่างพวกท่านได้เป็นพระชายาค
