นแรกอยู่แล้ว”
เหวินหรูอ้าปากแต่ไม่พูดอะไร
“นอกจากนี้จวนเฉิงเอินโหวให้ความสำคัญต่อตนเองมากเกินไปหรือเปล่า ตอนนี้พวกท่านอาจมีอำนาจอยู่ แต่สามารถเปรียบเทียบกับข้าราชสำนักที่มีอำนาจได้หรือไม่ ไท่จื่อกังวลว่าตำแหน่งของตนเองไม่มั่นคงเขาจึงต้องเลือกคุณหนูจากตระกูลข้าราชสำนักมาเป็นพระชายาคนแรก ให้เลือกพวกท่านหรือดูเป็นการทำเรื่องที่เกินความจำเป็นไปนะ!”
หมิงเวยปวดหัวนางเพิ่งคิดได้ว่าตนเองไม่ควรพาเหวินหรูกลับมาด้วยเลย
แต่เมื่อลองคิดดูตอนนั้นเหวินหรูมีสภาพเช่นนั้นหากไม่พากลับมาด้วย แล้วจะจัดการกับนางอย่างไร
การกลั่นแกล้งกันระหว่างเด็กหญิงทั้งหมดนี้เป็นเรื่องเล็กน้อย หากไม่ใช่เพราะเหตุผลนี้คงไม่ได้เห็นนางมาเดินเร่ร่อนบนถนน
“ดังนั้นท่านเลยออกมาตามหาเหวินอิงด้วยตนเองงั้นหรือ”
เหวินหรูกัดปาก “ข้า…อย่างไรเสียชื่อเสียงของข้าก็เสียไปแล้ว…”
หลังถูกพี่สะใภ้สั่งสอนมาเหวินหรูก็เหมือนรู้สึกตกตะลึง นางเองก็เป็นเด็กสาวในครอบครัว แค่เพียงเพราะบิดาแท้ๆ เสียชีวิตไปนางก็กลายเป็นคนไร้ค่าเลยหรือถึงต้องเสียสละให้พี่สาวด้วยวิธีเช่นนี้
นางนั่งเฉยๆ ไม่ได้ทำอะไรมาทั้งคืนสวมเสื้อผ้าของสาวใช้แล้วตัดสินใจที่จะแอบหนีออกมา ในเมื่อในสายตาของพวกเขาพี่สามสำคัญมาก ถ้าเช่นนั้นนางก็จะไปตามหาพี่สาม
หลังจากสอบถามที่สระฉางเล่อไปครึ่งวันไม่ได้ข่าวคราวแม้แต่นิดเดียว นางจึงนั่งอยู่ข้างถนนเป็นเวลานานและตัดสินใจที่จะใช้ตัวเองเป็นเหยื่อ
