ี่ยนกระบวนท่ากลางคัน
หยางชูชักมือกลับแล้วมองอีกฝ่าย จวินโม่หลีเองก็ไม่คิดว่าจะกลายเป็นเช่นนี้ เขามัวแต่จดจ่อกับการจัดการอสูรน้ำ
หยางชูหัวเราะเยาะไม่คิดเคลื่อนไหวใดๆ เขาเอาแต่ยืนอยู่บนหลังอสูรน้ำ แต่เมื่อเห็นว่ามันคิดที่จะลงน้ำเขาจึงโจมตีเท้าทั้งสี่ของมัน จวินโม่หลีที่ถูกชิงความโดดเด่นไปก็พูดไม่ออก เขาจึงเปลี่ยนไปลอยอยู่บนผิวน้ำและตวัดกระบี่ในมือ ท่าทางของเขานั้นช่างดูดีเสียจริง
แต่ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะจัดการกับอสูรน้ำตัวนี้เลย หัวของมันเดี๋ยวยืดเดี๋ยวหด มันว่องไวมากเมื่ออยู่ในน้ำจึงไม่สามารถโจมตีได้ การที่เขาออกกระบวนท่านี้ทำให้ผู้อื่นยื่นมือเข้ามาได้ยาก
นอกจากส่วนหัวที่นิ่มแล้วส่วนอื่นของร่างกายหากไม่แข็งก็เหนียวและแข็งแรงมาก เป็นการโจมตีที่พูดได้ว่าก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย
หลังจากนั้นหนิงซิวก็พูดขึ้นว่า “หากท่านไม่สามารถทำอะไรมันได้ก็ถอยออกมาจะดีกว่า” จวินโม่หลีตกใจกับคำพูดนั้น ใบหน้าของเขาแดงก่ำ
ความโดดเด่นเมื่อครู่ได้ถูกหนิงซิวแย่งไปแล้ว อีกทั้งอีกฝ่ายยังพูดเช่นนี้ออกมาอีก หากเขาหลีกทางให้ไม่เท่ากับว่าทำให้เสวียนตูกวันขายขี้หน้าหรอกหรือ ขณะนี้ใจของเขาเดือดดาลเป็นอย่างมาก เขาเปลี่ยนกระบวนท่ารวบรวมพลังไว้ที่กระบี่แล้วโจมตีออกไป
กระบี่โจมตีโดนเป้าหมาย แต่รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ จวินโม่หลีมองลงไป พบว่ากระบี่ของตนถูกอสูรน้ำกัดเอาไว้ ตัวกระบี่อันแหลมคมแทงเข้าที่ปากของมันทำให้มันดุร้าย
