ายของคนแปลกหน้า
หมิงเวยถอนหายใจแล้วลืมตาขึ้น “ท่านอยากเรียนสิ่งนี้ไปเพื่ออะไร”
จี้เสียวอู่กะพริบตา “เพื่ออะไรน่ะหรือเพื่อเป็นเซียนไง!”
“เป็นเซียนมีอะไรดีอย่างนั้นหรือ” หมิงเวยพูด “หากท่านได้เป็นเซียน ครอบครัว สหาย ความรู้สึกของการอยู่ในโลกอันเจริญรุ่งเรืองนี้จำต้องทิ้งมันไป ท่านทำได้งั้นหรือ”
จี้เสียวอู่ตอบ “เจ้าอย่ามาหลอกข้าเลย ข้าได้อ่านชีวประวัติของเซียน ตงฟางชั่ว หวางจื่อเฉียว ฟ่านหลี คนเหล่านี้ล้วนพเนจรอยู่บนโลกมนุษย์จำเป็นต้องละทิ้งครอบครัวและสหายที่ไหนกัน ฟ่านหลีเคยเป็นแพทย์ต่อมากลายเป็นปราชญ์แห่งการค้ามีความสุขกับความมั่งคั่งของโลกมนุษย์แล้วยังมีเซียวฉื่อ ไม่เพียงแต่ได้ขี่มังกร แต่ยังลักพาตัวองค์หญิงไปเป็นภรรยา…” เขายังพูดไม่ทันจบหมิงเวยก็หัวเราะออกมา
จี้เสียวอู่มองนาง “เจ้าหัวเราะอะไร”
หมิงเวยตอบ “ทำไมท่านถึงเชื่อในชีวประวัติของเซียนล่ะ นี่เป็นเพียงหนังสือที่มนุษย์สร้างขึ้นท่านคิดว่าที่เขียนมานั้นเป็นเซียนจริงๆ หรือ”
“นี่…” จี้เสียวอู่เกาหัว “เจ้าจะบอกว่านี่เป็นเรื่องโกหกงั้นหรือ ไม่จริงน่า หนังสือเล่มนี้ถูกส่งต่อกันมาเป็นเวลานานแล้วยิ่งไปกว่านั้นตัวละครที่ถูกบันทึกไว้เป็นบุคคลที่มีอยู่จริงทั้งหมดในประวัติศาสตร์มันจะปลอมได้อย่างไร” หมิงเวยยิ้มแต่ไม่พูดอะไร ปล่อยให้เขาไตร่ตรองเอาเอง
ทันใดนั้นงูขาวก็พูดขึ้นมาว่า “นายท่าน ข้างนอกมีคนยืนอยู่ที่ประตูนานแล้วแต่ไม่ไปไหนเสียที”
หม
