ะทิ้งมาช่วยเหลือ?
มือสังหารผู้เป็นหัวหน้ามองไปยังเย่เทียนเฉินอย่างดุดัน มุมปากของเขายังคงมีเลือดไหลออกมา หมัดนั้นของเย่เทียนเฉินหนักมาก แฝงไปด้วยพลังพิเศษในขอบเขตจักรพรรดิ ถึงแม้จะไม่ได้ใช้พลังทั้งหมด แต่หมัดเช่นนี้ก็ยังทำให้กระดูกซี่โครงของเขาหักไปหลายท่อน ตอนนี้ทำได้เพียงมองลูกน้องที่เหลืออยู่ถูกเย่เทียนเฉินตัดแขนตัดขา คงต้องตายแน่แล้ว เขาอยากจะหนีจริงๆ ไม่อยากตายอย่างเปล่าประโยชน์อยู่ที่นี่
“เฮ้อ ฉันคนนี้พูดคำไหนคำนั้น แต่ฉันนี่ใจดีจริงๆ ยังไงซะความใจดีมักจะมาทำร้ายตัวเอง ในเมื่อเป็นแบบนี้ ฉันจะถามแกอีกครั้งก็แล้วกัน คนของสำนักโฮคุชินอิตโตริวของพวกแกซ่อนตัวอยู่ที่ไหน?” เย่เทียนเฉินทำท่าทางราวกับตำหนิตนเอง พูดออกมาพลางส่ายหน้า
มือสังหารสารเลวที่ถูกตัดแขนตัดขาผู้นั้นเจ็บจนสลบไปนานแล้ว เย่เทียนเฉินเหยียบลงที่ศีรษะของเขา ออกแรงกดเล็กน้อยทำให้มือสังหารที่สลบไปต้องสะดุ้งตื่นด้วยความเจ็บปวด จากนั้นจึงส่งเสียงกรีดร้องราวกับหมูถูกเชือด เย่เทียนเฉินทอดถอนใจ ยกดาบทหารสไตล์ชิบะในมือขวาขึ้นเตรียมจะมอบความสบายให้เขา
ฟิ้ว!
ไหนเลยจะรู้ว่าในตอนที่เย่เทียนเฉินยกดาบทหารสไตล์ชิบะในมือขวาขึ้น มือสั่งหารผู้เป็นหัวหน้าจะพุ่งไปทางประตูบ้านตระกูลเย่ในพริบตา เขาต้องการจะหนีและคำนวณโอกาสเป็นอย่างดีแล้ว ก่อนหน้านี้เขาไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามเนื่องจากเขาสัมผัสได้ว่าความสามารถของเย่เทียนเฉินเหนือกว่าเขามาก หากต
