้องการหนีก็คงหนีไม่พ้น แต่ตอนนี้เมื่อเห็นเย่เทียนเฉินยกดาบขึ้นต้องการฆ่าลูกน้องคนสุดท้ายของตน จึงคิดว่าโอกาสมาถึงแล้ว แน่นอนว่าเขาไม่สนใจลูกน้องคนนี้ รีบชักเท้าหนีเอาตัวรอดไปก่อน
ฉัวะ!
มือสังหารผู้เป็นหัวหน้าคิดว่าตนเองหนีรอดแล้ว ในตอนที่เท้าของเขาก้าวไปถึงประตูบ้านตระกูลเย่ บนใบหน้าก็เผยรอยยิ้มออกมา ในตอนที่คิดว่าตนหนีรอดแล้วนั้น เงาร่างร่างหนึ่งก็ปรากฏเหนือศีรษะทั้งยังฟาดฟันดาบลงมา
มือสังหารผู้เป็นหัวหน้าตื่นตะลึง ในชั่วขณะที่คิดว่าตนคงหนีไม่รอดแล้วนั้น เขาก็ทำได้เพียงยกดาบทหารสไตล์ชิบะในมือขึ้นเพื่อสกัดกั้นการโจมตีของเย่เทียนเฉิน
เคร้ง!
แกรก!
เย่เทียนเฉินยกดาบขึ้นสูงแล้วฟาดฟันลงมา ทำให้ดาบทหารในมือของมือสังหารผู้เป็นหัวหน้าขาดสะบั้น ยิ่งไปกว่านั้นปลายดาบที่หักยังแทงเข้าไปบริเวณไหล่ของเขาทำให้เขาทรุดตัวลงหน้าประตูบ้านตระกูลเย่ ไม่อาจหนีพ้น
“อั่ก…อย่าฆ่าฉัน อย่าฆ่าฉัน!” มือสังหารผู้เป็นหัวหน้ารู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาแล้ว จิตวิญญาณนักสู้ของเขาถูกดาบของเย่เทียนเฉินโจมตีจนสลายไปหมดสิ้น เขาคิดไม่ถึงว่าตนเองจะหยุดไม่ได้แม้กระทั่งหนึ่งดาบของชายหนุ่มคนนี้ ตอนนี้ขอเพียงเย่เทียนเฉินขยับดาบทหารเบาๆ ก็สามารถฟันเขาขาดเป็นสองท่อนได้แล้ว เขาไหนเลยจะกล้าทำอะไรบุ่มบ่าม ทำได้เพียงร้องขอชีวิตเท่านั้น
“ความจริงฉันคนนี้อยากให้โลกสงบสุขและไม่ต้องการฆ่าคน แกลองดูลูกน้องของแกสิ ฉันให้โอกาสเขาถึงสองครั้งแต่เ
