มือสังหารชุดดำทั้งสี่คนต่างก็เป็นยอดฝีมือของสำนักโฮคุชินอิตโตริวที่ลอบเข้ามาในเมืองหลวง มีฝีมือแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก ไม่ใช่อะไรที่บอดี้การ์ดและหน่วยรักษาความปลอดภัยทั่วไปจะเทียบได้ ก็เหมือนกับที่ท่านผู้นำสูงสุดบอกเย่เทียนเฉิน ครั้งนี้สำนักโฮคุชินอิตโตริวส่งยอดฝีมือออกมาเป็นจำนวนมาก แต่ละคนมีความสามารถแข็งแกร่ง ดูท่าทางคิดจะฆ่าเย่เทียนเฉินให้ได้
เย่หย่วนซานมองลูกหลานตระกูลเย่ที่อยู่ด้านหลังตน ถึงแม้ในใจจะรู้สึกโกรธ คิดว่าทำไมลูกหลานของเขาเย่หย่วนซานจึงไม่มีแม้แต่คนเดียวที่มีความสามารถ? เพียงแต่ตอนที่เห็นชีวิตของพวกเขาตกอยู่ในอันตราย เย่หย่วนซานก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากขึ้นว่า
“คนที่พวกแกตามหาคือฉันไม่เกี่ยวข้องอะไรกับคนอื่นในตระกูลอย่าได้ทำร้ายพวกเขา!””
มือสังหารชุดดำที่เป็นหัวหน้าแย้มยิ้มเล็กน้อย เดินมาเบื้องหน้าเย่หย่วนซาน พูดอย่างโหดเหี้ยมว่า
“ในหมู่พวกเขาจะมีใครตายหรือไม่ก็ต้องดูที่การแสดงออกของแก!”
“ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าเย่เทียนเฉินไปไหน!” เย่หย่วนซานพูดอย่างจริงจัง
“งั้นเหรอ?”
มือสังหารอีกคนหนึ่งดึงเย่ฉีออกมาจากกลุ่มคน เย่ฉีตกใจจนหน้าซีด แทบจะฉี่รดกางเกง รีบคุกเข่าลงกับพื้น พูดด้วยร่างกายสั่นเทาว่า
“อย่าฆ่าผม อย่าฆ่าผม…พ่อ พ่อ ช่วยผมด้วย ช่วยผมด้วย…”
เย่เฮ่อกั๋วเองก็คิดไม่ถึงว่านักฆ่าคนหนึ่งจะดึงลูกชายของตนออกมา ตกใจจนหน้าซีด คิดจะพุ่งออกไปช่วยเหลือลูกชายตนเอง แต่เมื่อเห็นดาบทหารที่
