เยือก แววตาของใครหลายคนเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว เพียงแต่ไม่นานก็แปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว เนื่องจากมือสังหารสี่คนนี้ร้ายกาจมาก ยิ่งไปกว่านั้นยังฆ่าคนเป็นผักปลา ใครพุ่งออกไปคนนั้นก็จะต้องตาย พวกเขาที่ถูกเลี้ยงดูปรนเปรอมาอย่างดีไหนเลยมีฝีมือการต่อสู้อะไร ไหนเลยจะยังมีศักดิ์ศรีอะไรอยู่อีก ถูกชีวิตหรูหราทำลายไปจนหมดแล้ว ตอนนี้ต่างก็ตกใจจนสั่นไปทั้งร่าง เดินถอยหลังไปไม่หยุด
เย่เฮ่อกั๋วในตอนนี้ต่างกันนิ่งงัน ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างกะทันหันจนเกินไป เกิดขึ้นในเวลาเพียงชั่วครู่เท่านั้น ลูกชายของเขาและภรรยาของเขาต่างก็ถูกฆ่าตายจนหมด เขาทรุดตัวลงนั่งกับพื้น ตอนนี้จึงค่อยรู้สึกตัวขึ้นมา ความยโสโอหังของตน ความไม่เห็นใครอยู่ในสายตาเช่นนั้น ความจริงล้วนเป็นสิ่งจอมปลอม ตอนนี้เอามาใช้การอะไรไม่ได้ ทำได้แค่มองดูลูกชายและภรรยาของตนถูกคนอื่นฆ่าตายไปต่อหน้าต่อตา
“พวกแก…ฉันไม่สนใจว่าพวกแกจะเป็นใคร มาฆ่าลูกหลานตระกูลเย่ของฉันแบบนี้ ฉันต้องตอบแทนคืนพวกแกเป็น 10 เท่าแน่!” เย่หย่วนซานกระทุ้งไม้เท้าอย่างรุนแรงพูดอย่างโกรธเกรี้ยว
ฟุ่บ!
มือสังหารชุดดำที่เป็นหัวหน้าพาดดาบลงบนคอของเย่หย่วนซาน พูดอย่างโอหังว่า “ไอ้แก่ ถ้าไม่ใช่เพราะไว้ชีวิตแกแล้วจะมีประโยชน์อยู่บ้าง พวกเราคงฆ่าแกไปนานแล้ว แกคิดว่าแกเป็นตัวอะไร?”
“พวกแกอยากฆ่าฉันก็มาฆ่าฉัน อย่าได้ลงมือกับครอบครัวของฉัน!” เย่หย่วนซานพูดอย่างมีศักดิ์ศรี
“แกวา
