ฝึกฝนมาชั่วชีวิต พลังบ่มเพาะจะต่ำต้อยขนาดไหนก็ยังมีความเผ็ดร้อน ยิ่งไปกว่านั้นพวกคนแก่ที่มีพรสวรรค์และยังไม่ตายพวกนั้น หากถูกส่งออกมาสักคนสองคนเกรงว่าจะอันตรายมาก
“จะไปไหน ฆ่าลูกศิษย์พรรคท่องกระบี่ของฉันแล้ว ไม่ว่าจะเป็นใคร วันนี้ก็ต้องทิ้งชีวิตไว้ที่นี่!”
พลั่ก!
เสียงหนึ่งตะโกนขึ้น มีคนคนหนึ่งพุ่งเข้ามาจากบริเวณไม่ไกล รวดเร็วเป็นอย่างมาก รวดเร็วจนถึงขีดสุดราวกับสายฟ้าอย่างไรอย่างนั้น เย่เทียนเฉินและตงฟางเมิ่งที่ได้เห็นต่างก็ตกตะลึง ความสามารถของคนคนนี้แข็งแกร่ง เป็นไปได้มากว่าจะเหนือกว่าพวกเขาสาม
ตู้ม!
เถียนปอกวงปะทะฝ่ามือกับคนคนนั้น ถูกโจมตีจนกระเด็นออกไปไกล 10 เมตร ต้องใช้เท้าขวายันลงบนต้นไม้ใหญ่ถึงจะประคองร่างกายให้มั่นคงได้ สูญเสียพลังไปมาก ส่วนคนที่โจมตีเข้ามากะทันหันกลับถอยหลังไปเพียงสองก้าว มองไปยังเถียนปอกวงอย่างเย็นชา ทั้งยังใช้หางตาปลายมองไปยังเย่เทียนเฉินและตงฟางเมิ่ง
“หึ แล้วคิดว่าฉันเป็นใครล่ะ? ที่แท้แกก็คือเสี้ยวหย่วน คนถ่อยแห่งพรรคท่องกระบี่ที่เก็บซ่อนได้ลึกล้ำที่สุดและไร้ยางอายที่สุด!” เถียนปอกวงแค่นเสียงเย็นครั้งหนึ่งแล้วพูดขึ้น
เมื่อได้ยินคำพูดของเถียนปอกวง เย่เทียนเฉินและตงฟางเมิ่งอดไม่ได้ที่จะมองสำรวจเสี้ยวหย่วน พบว่าเสี้ยวหย่วนรูปร่างใหญ่ อ้วนเล็กน้อย ใบหน้าเต็มไปด้วยท่าทางซื่อสัตย์มั่นคง ไม่ว่าใครก็คงไม่คิดว่าคนเช่นนี้จะเป็นคนถ่อยที่มีแผนการชั่วร้ายโหดเหี้ยม
