หน้าด้านไรยางอาย ทั้งยังฉลาดลึกล้ำจนน่าหวาดกลัว ทำให้ผู้คนต้องกลัวจนตัวสั่น เรียกได้ว่าคนเรารู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ !
“แกก็คือเถียนปอกวงงั้นเหรอ?”
เสี้ยวหย่วนขมวดคิ้ว ในใจรู้สึกแปลกใจ จากคำพูดของเถียนปอกวง เขารับรู้ได้ถึงอะไรบางอย่าง ตนเองเก็บซ่อนได้ลึกล้ำมาตลอด อาศัยคำพูดหลายคำนี้ก็แสดงให้เห็นแล้วว่าคนคนนี้รู้เรื่องของตนไม่น้อย และเป็นไปได้มากว่าคนที่รู้เรื่องราวเหล่านี้จะเป็นเถียนปอกวงที่มีฉายาว่าโจรปล้นสวาทและยังถูกเรียกขานว่าเป็นสายสืบ เสี้ยวหย่วนไม่ใช่คนโง่ กลับจะฉลาดมากด้วยซ้ำ ส่วนท่าทางซื่อสัตย์ยุติธรรมดูผิวเผินไร้พิษภัยนั้นล้วนเป็นสิ่งที่เสแสร้งขึ้นมา จิตใจของผู้คนไม่เกี่ยวข้องกับรูปร่างหน้าตา มักจะมีคนมากมายที่ถูกใบหน้าภายนอกหลอกลวง
“ฮ่าๆๆๆ เสี้ยวหย่วน อาศัยแค่คำพูดเหล่านี้ของแกก็มากพอที่จะพิสูจน์แล้วว่าแกซ่อนความฉลาดไว้ได้ลึกล้ำขนาดไหน เสแสร้งได้ร้ายกาจขนาดไหน ถามหน่อยเถอะ คนที่เรียบง่ายและซื่อสัตย์อย่างแท้จริงจะฉลาดขนาดนี้ได้ยังไง? ไม่ทันไรก็เดาได้แล้วว่าฉันคือเถียนปอกวง? อีกทั้งแกยังไม่เคยเห็นฉัน แล้วแกยังร้อนตัวอีกด้วย!” เถียนปอกวงหัวเราะแล้วเอ่ยขึ้น
“เถียนปอกวง ไม่ว่าแกจะมีเล่ห์เหลี่ยมอะไร วันนี้แกก็หนีความตายไม่พ้น!” เสี้ยวหย่วนชะงักไปครู่หนึ่งแล้วพูดอย่างโหดเหี้ยมหาใดเปรียบ
ตอนนี้ในใจของเสี้ยวหย่วนแปลกใจ ดูท่าทางเถียนปอกวงจะรู้เรื่องของตนไม่น้อยจริงๆ ดังนั้นในใจของเขาจ