ห้ไม่อาจใช้พลังอำนาจของเนตรประกายทองที่สมบูรณ์ออกมาได้ มิฉะนั้นคงไม่ตกอยู่ในสภาพย่ำแย่เช่นนี้เบื้องหน้าหลี่ชิวสุ่ยแล้ว อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้เย่เทียนเฉินรู้สึกแปลกใจก็คือ หลังจากที่เขาร่วมฝึกฝนคัมภีร์ดรุณีหยกกับตงฟางเมิ่ง ทำให้เขาสามารถใช้เนตรประกายทองครั้งที่สองออกมาได้ในระยะเวลาสั้นๆ แค่นี้โดยที่ไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อย ไม่มีความรู้สึกว่าพลังทั้งร่างถูกขุดออกไปจนว่างเปล่า และไม่มีความรู้สึกว่าเกือบจะสูญเสียการมองเห็นที่ดวงตาทั้งสองด้วย ดูแล้วถึงแม้ว่าการฝึกฝนคัมภีร์ดรุณีหยกจะไม่สามารถทำให้เขาทะลวงขอบเขตการบ่มเพาะไปได้ แต่กลับทำให้พลังของเขามั่นคงและเสถียรขึ้น หลังจากใช้เนตรประกายทองร่างกายจึงไม่เกิดการเสียหายร้ายแรง เรียกได้ว่าทำให้ความสามารถของเย่เทียนเฉินพัฒนาไปมาก ไม่ใช่แค่นิดหน่อยแล้ว ภายหลังหากสามารถใช้วิชาเคล็ดวิชาพลังพิเศษอย่างเนตรประกายทองได้ตามใจ จะทำให้เย่เทียนเฉินมีท่าไม้ตายมากขึ้นโดยไม่ต้องสงสัยเลย
เย่เทียนเฉินเรียนรู้เคล็ดวิชาพลังพิเศษอย่างเนตรประกายทองตั้งแต่ตอนที่อยู่ดาวสิ้นโลกแล้ว แต่เขาไม่ได้เรียนรู้อย่างสมบูรณ์ ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยขีดจำกัดของพลังในร่างกาย อีกทั้งเนตรประกายทองยังใช้ออกมาได้ยาก ทำให้ทุกครั้งที่ใช้ เย่เทียนเฉินไม่เพียงแต่จะรู้สึกว่าพลังทั่วทั้งร่างถูกขุดออกไปจนว่างเปล่า กระทั่งดวงตาทั้งสองก็ยังมีเลือดไหลออกมาด้วย นี่ทำให้เย่เทียนเฉินไม่กล้าใช้มากนัก
