กทั้งหลี่ชิวสุ่ยยังอยู่ในสภาวะบ้าคลั่ง เถียนปอกวงจึงรับไม่ไหวอยู่บ้าง หลังจากรับไปหลายฝ่ามือ มุมปากของเถียนปอกวงก็มีเลือดไหลออกมา
มองไปยังเย่เทียนเฉินอีกครั้ง ตอนนี้เขาเดินไปถึงเบื้องหน้ากำแพงที่พังทลายแล้ว บริเวณนั้นถูกมือซ้ายของหลี่ชิวสุ่ยขวางเอาไว้ แน่นอนว่านั่นไม่ใช่มือของหลี่ชิวสุ่ยจริงๆ แต่เป็นเหมือนกับมือขวา ซึ่งเป็นฝ่ามือที่เกิดจากจินตนาภาพที่พลังภายในของฝ่ามือสลายกระดูกขั้นเก้าสร้างขึ้น แข็งแกร่งเป็นอย่างมาก เมื่อเย่เทียนเฉินเดินไปถึงที่นั่นก็กำหมัดทั้งสองแน่น กระตุ้นพลังพิเศษในขอบเขตจอมราชันขั้นสูงสุดให้ไหลเวียนเข้าไปในพริบตา ตะโกนออกมาครั้งหนึ่ง ซัดหมัดออกไปนับร้อยหมัดอย่างต่อเนื่อง โจมตีลงบนมือซ้ายของหลี่ชิวสุ่ยทั้งหมด
“หึ ความสามารถของแกยังห่างชั้นอยู่มาก รอดูเถอะว่าฉันจะฉีกร่างแกเป็นชิ้นๆ ยังไง!” หลี่ชิวสุ่ยแค่นเสียงเย็นครั้งหนึ่ง พูดออกมาอย่างไม่สบอารมณ์ เนื่องจากหมัดของเย่เทียนเฉินที่โจมตีลงมาบนมือซ้ายของหลี่ชิวสุ่ยไม่สามารถสะเทือนฝ่ามือที่เกิดจากการรวบรวมพลังภายในของฝ่ามือสลายกระดูกขั้นเก้าได้โดยสิ้นเชิง
“ถ้าทำลายไม่ได้ งั้นฉันจะจิ้มเธอสักรูแล้วกัน…เนตรประกายทอง!”
เย่เทียนเฉินใช้เนตรประกายทองออกมาอีกครั้ง นี่คือเคล็ดวิชาสังหารที่เย่เทียนเฉินสร้างขึ้นเอง พลังที่ยิงออกมาจากดวงตาทั้งสองข้างมีพลังอำนาจถึงขั้นสะเทือนฟ้าสะท้านดิน เพียงแต่เขายังไม่ได้เรียนรู้จนสมบูรณ์ ทำใ
