ทุกท่านจะจดจำคำพูดนี้ไว้!
ระหว่างเย่เทียนเฉินและเถียนปอกวงมีความรู้สึกเสียดายในฝีมืออีกฝ่ายเนื่องจากทั้งสองล้วนเป็นคนเปิดเผยตรงไปตรงมา ไม่จอมปลอม ไม่เสแสร้ง ความจริงในความคิดของเย่เทียนเฉิน เถียนปอกวงไม่ใช่โจรชั่วน่ารังเกียจอะไร แน่นอนว่าการที่คนคนนี้ไล่ปลุกปล้ำผู้หญิงไปทั่วดูจะเกินไปบ้างจริงๆ และควรต้องได้รับโทษ แต่เขาไม่ใช่คนที่ชอบฆ่าคนไปทั่ว กลับเป็นคนที่รักษาคำพูด เปิดเผยตรงไปตรงมายิ่งนัก เมื่อเทียบกับสุภาพบุรุษจอมปลอมที่แฝงอันตรายอยู่ในโลกของผู้มีพลังพิเศษและพรรควรยุทธโบราณหรือหลี่ชิวสุ่ยที่ฆ่าคนไม่กระพริบตาแล้วยังดีกว่ามาก
“ดี งั้นพี่ใหญ่อย่างฉันจะสู้เป็นเพื่อนแกสักครั้ง เอาตามคำพูดที่ฉันได้พูดไปแล้ว ขอเพียงแกชนะฉันได้กระบวนท่าเดียว โจมตีถูกฉันครั้งเดียว รับประกันเลยว่าจะไม่ทำให้แกกับผู้หญิงของแกลำบากใจอีก!” เถียนปอกวงพูดพลางหัวเราะ
เย่เทียนเฉินไม่พูดอะไร ทำเพียงโจมตีเต็มกำลัง เพลงหมัดอัสนีสวรรค์ปรากฏขึ้นทั่วทั้งห้องหิน แต่เคล็ดวิชาเทพท่องของเถียนปอกวงก็ร้ายกาจมากจริงๆ เย่เทียนเฉินพบว่าขอเพียงเถียนปอกวงออกแรงที่เท้าทั้งสอง ความเร็วของเขาก็จะรวดเร็วประดุจสายฟ้า หากไม่ใช่ว่าในห้องนี้มีพื้นที่จำกัด คนคนนี้คงทะยานไปไกลหมื่นลี้ในเวลาเพียงชั่วพริบตาแล้ว ไม่รู้จริงๆ ว่าใครเป็นผู้สร้างเคล็ดวิชาเทพท่องนี้ขึ้นมา ถึงกับร้ายกาจขนาดนี้เชียว
“ฉันจะอัดแก แล้วยังจะอัดแกจนหน้าเละเลยด้วย!” เย่
