ธอโดยไม่รู้ตัว กลายเป็นคนสำคัญไปแล้ว
ไหนเลยจะรู้ว่า ในตอนที่เย่เทียนเฉินรู้สึกดีใจ ตงฟางเมิ่งเองก็เตรียมจะลงมือจัดการเถียนปอกวงไปด้วยกัน ตงฟางเมิ่งกลับพบว่าบนร่างของเธอไม่สามารถโคจรพลังภายในได้ ไม่แตกต่างอะไรจากคนธรรมดาเลย เธอชะงักไปทั้งร่าง ในใจคิดว่า คงไม่ใช่ว่าเถียนปอกวงคลายถูกชีพจรให้เธอเคลื่อนไหวได้แต่ยังคงปิดผนึกจุดชีพจรพลังภายในบนร่างของเธอหรอกนะ? ต้องทราบว่าหากพลังในร่างกายของผู้เดินบนเส้นทางบ่มเพาะถูกสกัดกั้น ก็จะไม่ต่างอะไรไปจากคนธรรมดา จนกระทั่งตงฟางเมิ่งได้สติกลับมา เย่เทียนเฉินก็พุ่งไปยังเถียนปอกวงอีกครั้ง เขาเองก็คิดว่าตนหลอกให้เถียนปอกวงคลายจุดชีพจรให้ตงฟางเมิ่งได้แล้ว ถ้าเขากับตงฟางเมิ่งร่วมมือกัน หากต้องการกำจัดเถียนปอกวงก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร
ฉึกๆๆ … ตอนนี้ข้อมือและขาของเย่เทียนเฉินถูกกระบี่แทงเข้าไปหลายครั้ง ดีที่เถียนปอกวงยังสนใจในตัวเขาอยู่บ้าง คิดว่าเขาน่าสนุกจึงไม่ได้ลงมือสังหาร มิฉะนั้นเย่เทียนเฉินคงส่งตัวเองไปตายอีกครั้งแล้ว
“โอย เจ็บ นี่เธอกำลังล้อฉันเล่นรึไง?” เย่เทียนเฉินอดไม่ได้ที่จะมองไปยังตงฟางเมิ่งแล้วถามด้วยความไม่พอใจ
ตงฟางเมิ่งพยายามส่ายหน้าให้เย่เทียนเฉิน อยากบอกเย่เทียนเฉินจริงๆ ว่าถึงแม้จุดชีพจรของตนจะคลายออก สามารถเคลื่อนไหวได้อิสระแล้ว แต่พลังภายในกลับถูกปิดผนึก ภายในเวลาเวลาสั้นๆ คงไม่มีใครมาคลายจุดชีพจรให้เธอได้ ต้องอาศัยทำด้วยตัวเอง แต่ต้อง
