มคิดของเธอซะเถอะ!”
ฟิ้ว!
จางอีเต๋อกระตุ้นพลังการต่อสู้จนถึงขอบเขตสูงสุด ทะยานมาเบื้องหน้าเย่เทียนเฉินด้วยความเร็วดุจสายฟ้า ซัดฝ่ามือไปยังหน้าอกของเย่เทียนเฉิน ไม่ได้ล้อเล่นจริงๆ เขาต้องการฆ่าเย่เทียนเฉิน ส่วนเย่เทียนเฉินก็หลับตา ในตอนนี้เขากำลังเดิมพัน มิฉะนั้นคงไม่อาจช่วยตงฟางเมิ่งได้ และไม่อาจสลายความแค้นในใจของจางอีเต๋อได้ ทุกครั้งที่คิดถึงจางรั่วถงเขาก็รู้สึกผิดและปวดใจเช่นกัน
“หยุดมือ…”
ในตอนนี้เอง บริเวณลานบ้านมีเสียงอันอ่อนแรงของตงฟางเมิ่งดังขึ้น ฝ่ามือขวาของจางอีเต๋อหยุดอยู่บนตำแหน่งหน้าอกของเย่เทียนเฉินแต่ไม่ได้ซัดลงไป จากนั้นจึงหันไปมองตงฟางเมิ่ง เย่เทียนเฉินเองก็ตกตะลึง คิดไม่ถึงว่าตงฟางเมิ่งจะตื่นมาแบบนี้ได้ ผู้หญิงคนนี้แข็งแกร่งจริงๆ
“ถ้าคุณเต็มใจจะช่วยฉันคุณก็ช่วย ถ้าไม่เต็มใจก็ช่างเถอะ แล้วยังมีนาย นายไม่รู้จักฉัน ทำไมต้องขอร้องเขาให้ช่วยฉันด้วย…” ถึงแม้ตงฟางเมิ่งจะอ่อนแรงและอาจจะตายไปดุจตะเกียงขาดน้ำมันได้ทุกเมื่อ แต่ยังคงมองเย่เทียนเฉินและจางอีเต๋ออย่างแข็งกร้าวแล้วพูดขึ้น
ทุกสิ่งทุกอย่างเมื่อครู่นี้ตงฟางเมิ่งได้ยินและได้เห็นทั้งนั้น เพียงแต่ตอนนั้นร่างกายของเธออ่อนแอกว่าตอนนี้ เหลือเพียงพลังต้นกำเนิดอยู่ในร่างกายจำนวนหนึ่งเท่านั้น กระทั่งเรี่ยวแรงที่จะพูดก็ไม่มี ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นบ้างแล้ว เพื่อที่จะช่วยตน เย่เทียนเฉินไม่เสียดายที่จะเอาชีวิตเข้าแลก ในส่วนนี้ตงฟางเม
