้
ได้ยินอาจารย์เจียงพูดเพียงว่า “รู้บ้างเล็กน้อย”
หลีเช่อนั้นทำเพื่อไป๋หยี่เนี่ยนเช่นกัน ในเมื่อเรื่องประเภทนี้ เจ้าตัวมักจะตาบอดและคนรอบข้างกลับมองเห็นทุกอย่างชัดเจน เขาไม่ได้ทำเพียงเพราะได้รับไหว้วานจากท่านผู้เฒ่าไป๋ แต่ดูจากปฏิกิริยาของไป๋หยี่เนี่ยนเองแล้วนางยึดติดและน่าสงสารจริงๆ จริงหลีเช่อไม่ใช่คนจิตใจเลวร้ายอันใด เขาพูดว่า “คุณหนูไป๋ทำเรื่องน่าขันออกมาเรื่องแล้วเรื่องเล่าเพราะหลงรักอาจารย์เจียง ดูท่าแล้วอาจารย์ไม่รู้สึกอะไรต่อนางแม้สักกระผีกเดียว หาไม่คงมิทำให้นางเสียเวลาไปเปล่าๆ ปลี้ๆ เช่นนี้ตั้งหลายปี ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ไฉนจึงไม่ตัดขาดกันไปเลยจะได้ให้นางเริ่มต้นหาความสุขที่แท้จริงของชีวิตอีกครั้ง?”
อาจารย์เจียงฟังคำพูดของหลีเช่อเนิ่นนานไม่ตอบวาจา ดูเหมือนเขากำลังตัดสินใจอย่างยากลำบาก และรู้ว่าถึงเวลาที่ตนจะต้องตัดสินใจอะไรให้เด็ดขาดแล้ว หลินชิงเวยเห็นเงาร่างด้านข้างของเขาราวกับถูกฉาบด้วยแสงอาทิตย์ชั้นหนึ่ง ช่างสมบูรณ์แบบไร้ตำหนิจริงๆ
เวลานี้เอง มีเงาร่างสายหนึ่งพาดผ่านหางตาของหลินชิงเวย นางหันไปมองกลับเห็นเป็นไป๋หยี่เนี่ยนที่ยังคงมาที่นี่อย่างมิยอมเลิกรา ทว่ากลับดูหวาดกลัว นางหลบ
