ามสามารถ ท่านผู้เฒ่าไป๋เองมิได้เลือกคนที่ฐานะ อีกทั้งคุณหนูไป๋ชื่นชอบเขา เหตุใดท่านผู้เฒ่าไป๋จึงไม่สนับสนุนงานมงคลนี้เล่า?”
นี่เป็นเรื่องที่ท่านผู้เฒ่าไป๋หนักใจที่สุด “ข้าชื่นชมความสามารถของเขาและรู้สึกเสียดายเช่นกัน ขอเพียงเนี่ยนเอ๋อร์ชมชอบ อย่างไรข้าย่อมไม่ขัดขวาง เหตุใดมิได้มาเยือนและทาบทามงานมงคลนี้ จนปัญญาที่เขาเป็นปัญญาชนมีเกียรติและศักดิ์ศรีของตน จึงไม่ยอมลดตัวแต่งเข้ามาเป็นเขยของสกุลไป๋ ข้าเองย่อมไม่บังคับฝืนใจเขาให้แต่งเข้ามาอยู่แล้ว ตัวเขาไม่ยินดีที่จะอาจเอื้อมครอบครัวสูงศักดิ์ เขาไม่ยินดีที่จะทำเช่นนี้ ยอมอยู่ตัวคนเดียวสอนตำราให้ผู้อื่น”
หลีเช่อ “บนโลกนี้ยังมีคนเช่นนี้”
“คนเช่นนี้ใช้ชีวิตเรียบง่าย ทว่ากลับมีอุดมการณ์สูงส่ง ไม่ว่าเป็นผู้ใดก็ไม่ยินยอมถูกลดคุณค่าให้ต่ำลง” ท่านผู้เฒ่าไป๋พูด “สำนักศึกษาที่เขาเปิดในเมืองนี้เก็บค่าเล่าเรียนเป็นเงินเพียงเล็กน้อย สอนหนังสือให้กับลูกหลานของชาวบ้านผ่านไปเป็นปีๆ ข้านั้นปวดใจแทนเนี่ยนเอ๋อร์แต่มิอาจขับไล่คนเช่นนี้ออกไปได้ และเขาก็ปฏิเสธอย่างชัดเจน ข้าจึงไม่อาจบังคับฝืนใจผู้อื่น”
หลีเช่อเงียบงัน “ข้าก็ปฏิเสธอย่างชัดเจนเช่นกัน ดูคล้ายท่านผู้เฒ่าไป๋ไม่ได้ท
