กันเสียงดังเซ็งแซ่ เสียงเหล่านั้นกลบเสียงของหลีเช่อจนหมดสิ้น หลินชิงเวยและซินหรูไม่ได้ยินว่าหลีเช่อพูดอะไร กลุ่มคนมากมายราวกับเต็มไปด้วยพละกำลัง หลินชิงเวยกลัวว่าจะถูกฝูงชนเบียดเสียดจนพลัดหลงกับซินหรู จึงจับมือซินหรูแน่น
สาเหตุนั้นง่ายดายยิ่ง ไป๋หยี่เนี่ยนโยนลูกบอลผ้าแพรลงมาลูกหนึ่ง ไป๋หยี่เนี่ยนและท่านผู้เฒ่าดูเหมือนกำลังถกเถียงสิ่งใดกันอยู่บนชั้นสาม ทว่าชัดเจนเหลือเกินว่าไม่ได้ข้อสรุป นางจึงโยนลูกบอลผ้าแพรลงมาใส่ฝูงชนที่อยู่ด้านล่าง
ไม่ว่าเป็นผู้ใด หากถูกลูกบอลผ้าแพรตกใส่หัวจนหมดสติ เช่นนั้นก็เป็นเรื่องน่ายินดีที่สุดในใต้หล้าแล้ว
แต่เมื่อมีคนกำลังแย่งชิงลูกบอลผ้าแพร คนอื่นๆ ที่แย่งไม่ได้จะยินยอมได้อย่างไร อย่างไรก็ต้องคิดหาวิธีบีบให้ผู้ได้ลูกบอลผ้าแพรโยนลูกบอลออกมาแล้วแย่งกับผู้อื่นอีก
เมื่อเป็นเช่นนี้จึงเห็นลูกบอลผ้าแพรลูกนั้นราวกับจะตกลงไปในคลื่นน้ำ ท่ามกลางกระแสน้ำที่พัดพาจึงไม่มีใครสามารถแย่งชิงลูกบอลผ้าแพรนั้นมาเป็นของตนได้ในที่สุด
เริ่มแรกไป๋หยี่เนี่ยนดูไม่ใคร่ใส่ใจนัก แต่เมื่อเห็นว่านานเช่นนี้แล้วยังไม่มีคนแย่งชิงลูกบอลได้ นางจึงรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย มือทั้งสองกุมราวระเบียงแ
