่เนี่ยนจับจ้องสายตามองไป ดียิ่งนัก คนเลวนั่นมิใช่คนที่ทะเลาะกับตนกลางตลาดในวันนั้นหรือ!
หากลูกบอลผ้าแพรนั้นถูกเขาแย่งไปละก็ ไป๋หยี่เนี่ยนแทบจะไม่กล้าคิด นางอยากจะอาเจียนเหลือเกิน ดังนั้นไป๋หยี่เนี่ยนจึงร้อนใจยิ่งยวด มือทั้งคู่นั้นกุมอยู่บนราวระเบียงพร้อมกับกรีดเสียงแหลมตะโกนใส่หลีเช่อฝ่าเสียงของฝูงชนออกไปว่า “คนเลว ถ้าเจ้ากล้าแย่ง เชื่อหรือไม่ว่าข้าจะให้คนไปสั่งสอนเจ้าทั้งครอบครัว!”
หลีเช่อได้ยินประโยคนี้เข้าพอดี ไม่เพียงแต่หลีเช่อที่ได้ยิน หลินชิงเวยที่อยู่ด้านข้างก็ได้ยินเช่นกัน เวลานั้นหางตาของนางกระตุกขึ้นครั้งหนึ่ง
คำพูดข่มขู่นั้นกล่าวออกมาแล้ว เช่นนั้นหากว่ากันด้วยนิสัยของหลีเช่อ ต่อไป…หลินชิงเวยแทบจะไม่ต้องออกแรงผลักเขาลงไปในหลุม ตัวเขาเองต้องกระโดดลงไปในหลุมด้วยตนเองแน่
ปรากฏว่าเวลานั้นที่จริงหลีเช่อกำลังจะเบี่ยงเอวหลบหลีก คำพูดประโยคนั้นเข้ามาในโสตประสาทของเขา ยามนี้ลูกบอลผ้าแพรลอยผ่านหน้าของเขา เขากลับเบี่ยงเอวกลับมายื่นมือทั้งคู่ออกไปรับลูกบอลผ้าแพรนั้นไว้อย่างแน่นหนา ยังไม่รอให้คนรอบข้างเข้ามายื้อแย่ง หลีเช่อก็ตวาดออกมาว่า “ใครกล้าแย่ง ข้าจะไม่เกรงใจ!”
ดังนั้นคนที่อยู่ใ
