้ดีอีกด้วย
หลีเช่อเริ่มปฏิเสธโดยอ้อม “ใต้เท้า ที่จริงแล้วพวกเราทำงานเก็บค่าแรงสูงมาก”
นายอำเภอผู้นั้นคิดจะชักสีหน้าก็ชักสีหน้าทันที เขาไม่เหลือพื้นที่ให้พวกเขาปฏิเสธ นายอำเภอนำเงินถุงนั้นยัดเข้าไปในอกเสื้อของหลีเช่อ “ข้าไม่มีเงินมากกว่านี้ มีเพียงเท่านี้ เวลานี้พวกเจ้ารับเงินของข้าไปแล้ว อยากทำก็ต้องทำ ไม่อยากทำก็ต้องทำ!”
หลีเช่อ “ใต้เท้า นี่ท่านฝืนใจผู้อื่น ทำเช่นนี้ไม่ได้!”
นายอำเภอหัวเราะเสียงชั่วร้าย “แหะๆๆ แม้ข้าจะไม่อาจให้คุณหนูใหญ่สกุลไป๋เข้าคุกหลวงได้ แต่ถ้าพวกเจ้าทำงานไม่เรียบร้อย ข้าให้พวกเจ้าเข้าไปในคุกได้แน่”
หลีเช่อกระโดดขึ้นมา “ข้าเกลียดที่สุดก็คือการถูกข่มขู่! ได้ พวกเรารับทำงานนี้!”
นายอำเภอตบไหล่หลีเช่อแล้วพูดให้กำลังใจ “ข้าชื่นชมที่สุดก็คือคนมีความสามารถที่รู้จักเวลาและกาลเทศะเช่นเจ้า!”
หลินชิงเวยที่อยู่ด้านข้างนวดขมับของตนเองพูดขึ้นว่า “ข้าว่าเจ้ายังทะเลาะกับคุณหนูใหญ่สกุลไป๋ไม่พอมากกว่า”
ทันทีที่คำพูดนี้ถูกกล่าวออกมาก็มีเจ้าหน้าที่วิ่งเข้ามารายงานอย่างรีบร้อน “ใต้เท้า คฤหาสน์สกุลหลี่ในตรอกสกุลหลี่เกิดไฟไหม้ขอรับ”
นายอำเภอลุกพรวดขึ้น “อยู่ดีๆ ไฉนจึงเกิดไฟไหม้ได้? ไฟไหม้รุนแ
