รงหรือไม่?”
เจ้าหน้าที่ “ได้เรียกคนไปช่วยดับเพลิงแล้วขอรับ ใต้เท้าจะไปดูสักหน่อยหรือไม่ขอรับ?”
เรื่องราวของประชาชนที่เกิดขึ้นในเมือง นายอำเภอย่อมต้องลงไปดู เขาทางหนึ่งให้คนส่งหลินชิงเวยและคนอื่นๆ ออกจากศาลาว่าการ อีกทางหนึ่งตนเองรีบรุดออกเดินทางไปยังตรอกสกุลหลี่
เดินออกมาจากศาลาว่าการ ซินหรูถอนหายใจเฮือกหนึ่ง “ข้าคิดว่าวันนี้พวกเราจะไปไหนไม่ได้เสียแล้ว”
หลีเช่อตบหน้าอกตนเอง “มีพี่หลีเช่ออยู่ รับรองพวกเจ้าไม่เกิดเรื่องอันใดขึ้น”
ซินหรูค้อนปะหลับปะเหลือก “เป็นเพราะมีเจ้าอยู่ด้วยจึงจะมีอันตรายกระมัง เจ้าเป็นคนก่อเรื่องขึ้นมา ทะเลาะกับคุณหนูใหญ่สกุลไป๋ก็เป็นเจ้า เมื่อสักครู่ในโถงศาล พวกเราต่างเป็นกังวลว่าเจ้าจะยั่วโทสะนายอำเภอจนเขาอึดอัดใจตาย หากยั่วโทสะจนนายอำเภอเป็นอะไรขึ้นมาจริงๆ พวกเราล้วนต้องติดคุกกระมัง”
“แม่นางน้อยอายุเพียงเท่านี้อย่างเจ้าพูดอะไรกันเล่า ไม่สนใจเจ้าแล้ว” หลีเช่อเดินไปหยุดเบื้องหน้าหลินชิงเวย ยื่นเงินที่นายอำเภอมอบให้เขาให้กับนาง “เงินนี้ให้เจ้าก็แล้วกัน เอามาเป็นค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันก็ได้”
หลินชิงเวยชำเลืองหางตามองเงินนั้นปราดหนึ่งแล้วพูดกลั้วหัวเราะ “เงินนี้เป็นเจ้าที่รับม
