าะเบาะแว้งกับคุณหนูใหญ่สกุลไป๋กลางตลาด สกุลไป๋เป็นครอบครัวใหญ่ คุณ…คุณหนูใหญ่โมโหจนร้องไห้กลับบ้าน เป็นเจ้า เป็นฝีมือของพวกเจ้า?”
มองนายอำเภอพูดประโยคยืดยาวในลมหายใจเดียว คนทั้งสามฟังแล้วยังรู้สึกเหน็ดเหนื่อยยิ่ง มีความรู้สึกหายใจหายคอไม่ค่อยทัน ใต้เท้านายอำเภอผู้นี้ถึงกับเป็นคนพูดติดอ่าง?
หลินชิงเวยและซินหรูพร้อมใจกันถอยไปข้างหลังก้าวหนึ่งโดยมิได้นัดหมาย
หลีเช่อได้แต่อธิบายเสียงแข็ง “ไม่ถึงขั้นทะเลาะเบาะแว้ง เพียงแต่พูดจากันสองประโยค ส่วนเรื่องที่นางร้องไห้วิ่งกลับบ้านนั้น” หลีเช่อแบมือทั้งสองข้างออก “เรื่องนี้ข้าไม่รู้สาเหตุเช่นกัน แต่ไม่เกี่ยวข้องกับข้าเด็ดขาด”
นายอำเภอ “เจ้า เจ้าด่าคนจน จนร้องไห้แล้ว ยังพูดอีกว่ามิใช่ทะเลาะเบาะแว้ง ยัง ยังพูดว่านางร้องไห้ไม่เกี่ยวกับเจ้า?”
หลีเช่อพูดตามความจริง “หากข้าทะเลาะกับนางขึ้นมาจริงๆ แล้วละก็ คงไม่มีโอกาสให้นางได้ร้องไห้”
นายอำเภอพูดน้ำเสียงจริงจัง “เช่นนั้นเจ้ายอมรับแล้วล่ะสิ วันนี้พวกเจ้า…วันนี้พวกเจ้าเกิดเกิดความขัดแย้งกับคุณหนูใหญ่ไป๋จริงๆ ใช่หรือไม่?”
หลีเช่อ “นับตั้งแต่ข้าก้าวเข้ามาในเมืองก็ถูกขอทานไล่ล่าติดตามขอเงิน สุดท้ายถูกบีบให้เข้าไปในตรอกจนไม่อาจ
