ยี่เนี่ยนเสียเปรียบ ยังไม่รีบมาดูอีก
ไป๋หยี่เนี่ยนเห็นว่ามีชาวบ้านมาล้อมวงมุงดูอยู่มากมายเช่นกัน นางชี้นิ้วไปยังขอทานหลายคนนั้นพร้อมทั้งออกคำสั่ง “พวกเจ้ามานี่!”
ขอทานหลายคนนั้นแสร้งเดินเข้ามาหาไป๋หยี่เนี่ยนด้วยท่าทางหวาดกลัว
ราวกับไป๋หยี่เนี่ยนต้องการเอาชนะ ทางหนึ่งมองหลีเช่อ อีกทางหนึ่งหยิบก้อนเงินออกมาหลายก้อน นางพูดท้าทายหลีเช่อ “ข้าไม่ได้ไร้เมตตาเช่นเจ้า ข้าเห็นขอทานยากจนก็ใจอ่อนแล้ว เจ้าหักใจไม่ได้ เช่นนั้นก็ดี ข้าหักใจให้พวกเขาแล้วจะทำไม! พวกเจ้ารับไป คนละหนึ่งก้อน!”
ต้องรู้ว่าเงินก้อนหนึ่งเหล่านั้น เพียงพอที่จะให้ชาวบ้านธรรมดาสามัญใช้ยังชีพได้หลายเดือนหรือถึงครึ่งปีทีเดียว ขอทานหลายคนนั้นได้รับเงินแล้วจึงดีใจอย่างยิ่ง
คนที่ล้อมวงมุงดูอยู่ทั้งหมดตกอยู่ในความเงียบงัน
ซินหรูเพิ่งจะเลือกไข่มุกได้สองสาย หลินชิงเวยเตรียมจะจ่ายเงิน ทว่ากลับเห็นไป๋หยี่เนี่ยนถึงกับให้เงินก้อนกับขอทานเหล่านั้น หลินชิงเวยยังมองเห็นว่ายามนั้นหญิงชราที่อยู่เบื้องหน้าเห็นเหตุการณ์นี้ ในแววตาของหญิงชราปรากฏให้เห็นความน้อยเนื้อต่ำใจและน่าเวทนา
ไข่มุกสองสายมีมูลค่าเพียงไม่กี่อีแปะ แต่นางทำขึ้นมาด้วยมือของตนเองอย
