ไปยังสถานที่ถัดไป
วันนี้หลินชิงเวยและซินหรูออกจากโรงเตี๊ยมไปเดินเที่ยวในตลาด ทั้งสองมุ่งหน้าไปยังร้านขนมซื้อผลไม้และของว่างมาเล็กน้อย ซินหรูกินไปเดินไป ไม่มีเวลากระทั่งจะพูดจา
ดูท่าแล้วนางดูเหมือนจะชอบกินขนมชนิดนี้เสียแล้ว
ทั้งสองเดินผ่านตรอกหนึ่งโดยไม่ตั้งใจ ตรอกแห่งนี้ดูคุ้นตาอยู่บ้าง หลินชิงเวยและซินหรูมองแล้วก็จำได้ทันทีว่า สถานที่แห่งนี้เป็นสถานที่ที่พวกนางถูกล้อมเอาไว้เมื่อสองวันก่อน
แต่วันนี้มีเหตุการณ์เช่นเดียวกับวันนั้นเกิดขึ้นในตรอก
คนผู้หนึ่งถูกขอทานสามถึงห้าคนล้อมเอาไว้ วันนี้หากไม่ตัดใจสละเงินจำนวนหนึ่ง เกรงว่าจะไปจากที่นี่ไม่ได้
ซินหรูอ้าปากรับผลไม้แห้งอีกผลหนึ่งเข้าปาก และป้อนใส่ปากหลินชิงเวยผลหนึ่ง ทั้งสองยืนดูละครฉากนี้อยู่ด้านข้าง
คนผู้นั้นถูกขวางทางเอาไว้จนต้องถอยหลังพร้อมกับพูดขึ้นว่า “อย่างไรเล่า วันนี้ต่อให้ข้ามีเงินก็ไม่ให้พวกเจ้า พวกเจ้าคิดจะทำอะไร? คิดจะใช้หอก? พวกเจ้ายังคิดจะเป็นขอทานอีกหรือ แม้แต่ข้ายังต้องรู้สึกขายหน้าแทนพวกเจ้า ไม่มีความเป็นมืออาชีพและคุณธรรมของการเป็นขอทานแม้แต่น้อย ไม่สู้บอกว่าพวกเจ้าเป็นโจรปล้นฆ่าดีกว่า กลางวันแสกๆ เช่นนี้ยังคิดจะปล้นเงินทอง
