างไม่ค่อยได้เห็นทัศนียภาพงดงามเช่นนี้
เส้นขอบฟ้ากลายเป็นสีแดงเรื่อในเวลาพลบค่ำ ทว่ากลับถูกม่านหมอกโอบล้อมเอาไว้ราวกับเป็นดินแดนของเทพเซียน ด้านในของสระบัวมีเป็ดยวนยาง [1] มาจากที่ไหนก็ไม่รู้ นกที่กำลังบิน กลับรังบินผ่านขอบฟ้าลับหายไปบนเหลี่ยมเขาและแนวป่า
หลินชิงเวยยืนอยู่ข้างกายซินหรู เห็นนางยืดกายออกไปกว่าครึ่งลงไปในสระน้ำ เกรงว่าทันทีที่นางเดินจากไป ซินหรูก็จะตกลงไปในน้ำโดยไม่ทันระวัง ได้ยินเสียงพูดจาไม่หยุดของซิน นหรู ทำให้นางพลอยอารมณ์ดีไปด้วย
ยามนี้ชายชุดดำได้เดินเข้าไปข้างในเพื่อรายงาน คนในคฤหาสน์ได้ยินแล้วเกิดความเคลื่อนไหว รีบวิ่งออกมาด้านนอก
ร่างในชุดแดงวิ่งออกมาจากประตู พาดผ่านหางตาของหลินชิงเวย
เป็นหลีเช่อ
ม่านตาของหลีเช่อขยายราวกับไม่อยากจะเชื่อว่าสตรีที่ยืนอยู่เบื้องหน้านี้คือหลินชิงเวย เขายืนอยู่ข้างหลังหลินชิงเวยและขยับลูกกระเดือก เกรงว่าจะเป็นการรบกวนนางจึงได้แต่รอใ ให้นางหันกลับมา ทว่ากลับเป็นใบหน้าแปลกหน้า
ทั้งเมืองซั่งจิง คนทั้งหมดต่างรู้ว่านางตายไปแล้ว เขาได้ข่าวจากแหล่งข่าวที่แม่นยำของเมืองซั่งจิง ฮ่องเต้จัดพิธีศพให้นางด้วยตนเอง โลงศพของนางถูกเคลื่อนย้าย
