งนางถูกทำลาย ถูกทำลายลงในกองเพลิง และกองเพลิงเหล่านั้นล้วนเป็นเขาที่ก่อขึ้น
หลีเช่อเบิกตากว้าง มองนางนิ่งนานโดยพูดอะไรไม่ออก เขาเปล่งเสียงออกมาได้เพียงคำเดียว “เจ้า…”
หลินชิงเวย “อย่างไรเล่า ไม่รู้จักแล้วหรือไร”
ซินหรูหันหน้ากลับมามองประเมินหลีเช่อ นี่เป็นการพบกันครั้งแรกระหว่างนางและหลีเช่อ ซินหรูจึงได้แต่ตกตะลึง พี่สาวชุดแดงที่อยู่เบื้องหน้านางนี้มีรูปโฉมงดงามเหลือเกิน!
“ข้ายังคิดว่า…” อารมณ์ของหลีเช่อสับสนยุ่งเหยิงอย่างที่สุด ทั้งประหลาดใจ ดีใจและปวดใจพัวพันกัน ส่งผลให้เขาไม่อาจพูดออกมาได้
เขาพยายามยิ้ม “ช่างเถิด สามารถเห็นเจ้ามีชีวิตอยู่ที่นี่ก็เพียงพอแล้ว ไปเถิด เข้าไปด้านใน มีคนรอเจ้าอยู่”
พูดแล้วหลีเช่อก็หมุนกายเดินนำหน้าเข้าไป
เมื่อเดินผ่านระเบียงของเรือนหลังเล็ก หลินชิงเวยพลันหยุดลง นางหันไปมองซินหรูที่ฟุบตัวอยู่บนระเบียงทางเดินเพื่อมองปลาตัวเล็กที่แหวกว่ายอยู่ในน้ำ หลินชิงเวยพูดว่า “หากเ เจ้าชอบ ให้รอข้าอยู่ที่นี่ได้ อีกประเดี๋ยวข้ากลับมา”
ซินหรู “ได้เจ้าค่ะ”
ต่อมาหลีเช่อนำหลินชิงเวยเดินไปถึงเรือนหลังเล็กอันเงียบสงบที่อยู่ลึกที่สุดของคฤหาสน์ ภายในสวนเต็มไปด้วยหมอกที่ปกคล
